Alalia, co to jest - objawy u dzieci, przyczyny i leczenie

Zapalenie

Czy Twoje dziecko musi zacząć mówić przez długi czas, ale uparcie milczy? Ten alarmujący objaw nie może być pozostawiony bez opieki. Przyczyną zaburzeń mowy u dziecka może być alalia sensoryczna lub ruchowa.

Taka choroba z reguły rozwija się na tle niewystarczającego rozwoju ośrodka mowy w korze mózgowej dziecka. Aby lekarz zalecił skuteczne leczenie alalii u dziecka, bardzo ważne jest rozpoznanie patologii na wczesnym etapie.

Alalię mowy rozpoznaje się u około 1% przedszkolaków i 0,2-0,6% dzieci w wieku szkolnym, u chłopców jej rozwój obserwuje się 2 razy częściej. Dziecko z alalią potrzebuje wpływu psychologicznego, medycznego i pedagogicznego, który musi być koniecznie kompleksowy, w tym terapii lekowej, a także rozwoju funkcji umysłowych, koherentnej mowy, leksykalnych gramatycznych i fonetycznych procesów fonemicznych.

Co to jest?

Alalia to zaburzenie mowy u dzieci, którego mechanizm opiera się na patologii i niedostatecznym rozwoju ośrodków mowy kory mózgowej. Zmiany patologiczne zwykle pojawiają się w rozwoju wewnątrzmacicznym lub we wczesnym dzieciństwie (do trzech lat), dlatego trudno je zdiagnozować. Choroba charakteryzuje się niedostatecznym rozwojem lub całkowitym brakiem mowy.

Przyczyny

Następujące czynniki prowadzą do choroby:

  1. Niedotlenienie domaciczne.
  2. Infekcja wewnątrzmaciczna TORCH.
  3. Ciągłe groźby poronienia.
  4. Toksyczność.
  5. Urazy podczas ciąży.
  6. Przewlekła choroba somatyczna ciężarnej - niskie lub wysokie ciśnienie krwi, płucne, niewydolność serca.

Najczęściej alalia jest wywoływana przez skomplikowany poród, perinatalną patologię. W niektórych sytuacjach choroba rozwija się w przypadku uduszenia noworodka, urazu wewnątrzczaszkowego niemowlęcia podczas szybkiego lub szybkiego porodu, a także przy użyciu różnych narzędzi.

Objawy alalia

Zakłócenia w funkcjonowaniu niektórych częściach mózgu prowadzi do narodzin dzieci alalia, które mogły mieć łagodne wad wymowy, średnie lub ciężkie upośledzenie (dziecko nie mówi do dziesięciu, czasem dwanaście lub jego mowa była ograniczona do słownictwa raczej skromne i charakteryzujący agrammatichnostyu, mimo długiego treningu ).

Rozważ każdy szczegół bardziej szczegółowo.

Motor alalia u dzieci

Alalia motoryczna u dzieci przejawia się w ich niezdolności do wyraźnego wymawiania słów. Ale w większości przypadków dzieci z tą postacią choroby nie są w stanie mówić w ogóle. Są po prostu cicho. Chociaż tutaj nie można zakłócać percepcji obcej mowy.

Motor alalia to niezdolność dziecka do powtarzania wymowy dźwięku, sylaby lub słowa. Dziecko rozumie wszystkie słowa, potrafi pokazać gesty ich znaczenie. Ale wymowa jest nieobecna. Powodem jest załamanie połączenia ośrodków mowy mózgu z narządami aparatu mowy.

Jeszcze poważniejszą formą upośledzenia jest sensomotoryczna alalia. W tym stanie dziecko nie rozumie mowy obcej, nie jest w stanie jej rozpoznać i nie może mówić. Sensomotor alalia występuje w około 3,7% wszystkich przypadków choroby.

Alalia sensoryczna u dzieci

Alalia sensoryczna u dzieci przejawia się w tym, że dziecko nie dostrzega mowy obcej. W tym samym czasie zaobserwował odhamowanie mowy. Trudno jest przerwać przepływ mowy u takiego dziecka i sprawić, że usłyszy to, co do niego mówisz.

Przyczyną sensorycznej alalii jest słabość analizatora mowy w półkulach mózgowych. Impuls nerwowy może osiągnąć słabą postać lub wcale. Istnieje uszkodzenie szlaków nerwowych transmisji sygnału.

Mieszane alalia

Objawy i leczenie mieszanych alalii są bardzo poważne. W tej patologii dotknięty jest cały obszar czuciowo-ruchowy kory mózgowej. Chore dzieci nie tylko nie rozumieją, co mówią ich rodzice, ale także nie mogą mówić. Ta forma patologii jest najtrudniejsza do leczenia, a nawet zintegrowane podejście nie gwarantuje pozytywnego rokowania.

Choroba może wystąpić stopniowo. Jeśli po 1,5-2 latach brak spójnej mowy u dziecka nie wywoła u rodziców wielkiego niepokoju, to ta sama wada 3-4 lat powinna cię ostrzec. Patologia ma bezpośredni wpływ na korę mózgową. Aby leczenie było jak najbardziej skuteczne, spróbuj zidentyfikować chorobę na bardzo wczesnym etapie rozwoju.

Leczenie Alalią u dzieci

Terapia tego zaburzenia opiera się na wynikach testu i stopniu objawów, a zatem będzie opracowywana indywidualnie dla każdego małego pacjenta. 4 lata są uważane za najkorzystniejszy wiek leczenia alalii, to w tym okresie dziecko wykazuje największe zainteresowanie otaczającym go światem.

Typowe terapie obejmują:

  1. Prowadzenie masaży twarzy terapeutycznych terapii mowy. Ta metoda leczenia przyczynia się do ujędrnienia i rozluźnienia mięśni twarzy, co może zmniejszyć występowanie niektórych objawów;
  2. Kursy z logopedą, często łączone z lekami. Zajęcia z lekarzem będą skuteczne we wszystkich postaciach choroby. Schemat leczenia jest dla każdego dziecka osobno - bierze pod uwagę ogólny stan zdrowia, wiek i stopień frustracji. Zadaniem logopedy jest rozwijanie zdolności mowy, nauczanie wymowy słów i budowania fraz, a także zwiększanie słownictwa. Przyjmowanie leków ma na celu poprawę odżywienia mózgu (pełna podaż witamin i składników odżywczych);
  3. Fizykoterapia, której celem jest wpływanie na niektóre obszary mózgu impulsami elektrycznymi. Ta metoda leczenia jest nieszkodliwa i całkowicie bezbolesna, dlatego można ją stosować u dzieci w wieku poniżej jednego roku.

Jeśli przeprowadzisz terminowe, a co najważniejsze, dobrze dobrane leczenie, dziecko pozbędzie się wszystkich objawów choroby lub nauczy się je kontrolować. Ale najważniejsze jest, aby móc uczyć się w kompleksowej szkole i dostosować się do społeczeństwa.

Wsparcie rodziców odgrywa ważną rolę w terapii, ponieważ ważne jest, aby dziecko wiedziało, że jego sukces w leczeniu nie pozostanie niezauważony przez najbliższych ludzi, to zapewni dodatkową zachętę do szybkiego powrotu do zdrowia, co dodatkowo przyczynia się do leczenia.

Korekta Alalii

Korekta Alalii prowadzona jest jednocześnie z farmakoterapią, której celem jest stymulacja dojrzewania struktur mózgowych, a także fizjoterapia (magnetoterapia, laseroterapia, hydroterapia, elektroforeza, elektroakupunktura). Kiedy alalia jest bardzo ważna do pracy nad rozwojem ruchliwości - funkcji manualnych i ogólnych, a także umysłowych (uwaga, pamięć, myślenie).

Biorąc pod uwagę fakt, że naruszenie ma charakter systemowy, zajęcia dotyczące korekty alalii obejmują pracę na wszystkich stronach mowy. W szczególności przy alalii ruchowej u dzieci stymulują one aktywność mowy, pracują nad wymową dźwięku, rozwojem słownictwa, rozwojem spójnej mowy i gramatyczną ekspresją wypowiedzi. Terapia mowy i logorytmika muszą być uwzględnione w zajęciach logopedycznych w alalii.

W alalii sensorycznej zadaniem jest opanowanie rozróżniania dźwięków niemówiących i mowy, różnicowania słów, ich korelacji z określonymi przedmiotami i czynami, rozumienia zwrotów i instrukcji mówienia oraz struktury gramatycznej mowy. Wraz z gromadzeniem słownictwa, tworzeniem subtelnych różnicowania akustycznego i percepcji fonemicznej, staje się możliwe rozwijanie mowy dziecka.

Przy różnych formach alalia zaleca się stosunkowo wczesne nauczanie czytania i pisania, ponieważ pisanie i czytanie pozwala na lepszą konsolidację wyuczonego materiału, a także kontrolowanie mowy ustnej.

Zajęcia w klinice

Alalia może być leczona w specjalistycznych klinikach. Ta metoda jest jedną z najskuteczniejszych, ponieważ zajmują się dziećmi według specjalnie opracowanej techniki:

  • rozwój funkcji poznawczych;
  • tworzenie analizy morfologicznej i dźwiękowej;
  • przywrócenie semantycznych aspektów mowy i tak dalej.

W takich klinikach można uzyskać porady od logopedy, neurologa, neuropsychiatry, psychiatry. Będą w stanie udzielić porady na temat leczenia, odżywiania i diety dziecka podczas choroby. W tym przypadku moc musi być ułamkowa i prawidłowa; dziecko musi jeść więcej warzyw i owoców, a także chudego mięsa: kurczaka, indyka, królika, wołowiny.

Prognoza

W większości przypadków praca wyrównawcza z chorymi dziećmi Alalii przynosi doskonałe wyniki: mowa i jej postrzeganie są stopniowo przywracane, opóźnienie intelektualne nie jest już zauważalne. Jednak skuteczne leczenie można przewidzieć tylko poprzez korelację:

  • nasilenie patologii;
  • stany mowy;
  • jak wcześnie diagnozowano chorobę;

Dzieci z alalią sensoryczną wyleczyć szybciej niż silnik.

Zapobieganie

Aby twoje dziecko było zdrowe, profilaktyka musi się rozpocząć przed porodem. Przyszła matka powinna być bardzo ostrożna i stosować się do zaleceń lekarzy, aby uniknąć poważnych obrażeń podczas ciąży i porodu.

Konieczne jest przestrzeganie takich wskazówek:

  • pić leki i witaminy przepisane przez lekarza prowadzącego;
  • częsty ginekolog podczas ciąży;
  • zwracać uwagę na zdrowie i zdrowie Twojego dziecka;
  • jeśli termin urodzenia minął, w żadnym wypadku nie należy odkładać stymulacji.

Ale to nie wszystko, ponieważ po urodzeniu dziecka konieczne jest stworzenie sprzyjających warunków do jego rozwoju. Przestrzegaj tych prostych zasad, a Twoje dziecko nie pozostanie w tyle w rozwoju innych dzieci i nie będziesz miał powodów do zmartwień.

Alalia

Alalia - poważne niedorozwój lub całkowity brak mowy spowodowany organicznymi zmianami ośrodków mowy kory mózgowej, które wystąpiły w okresie płodowym lub w pierwszych 3 latach życia dziecka. W przypadku alalii pojawia się późne pojawienie się reakcji mowy, ubóstwo słownictwa, agrammatyzm, naruszenie struktury sylaby, wymowa dźwiękowa i procesy fonemiczne. Dziecko z alalią potrzebuje badania neurologicznego i logopedycznego. Wpływ psychologiczny, medyczny i pedagogiczny w alalii obejmuje terapię lekową, rozwój funkcji umysłowych, procesy leksykalne i gramatyczne, fonetyczne i fonemiczne oraz spójną mowę.

Alalia

Alalia - głęboki brak funkcji mowy z powodu organicznego uszkodzenia obszarów mowy kory mózgowej. W przypadku alalii niedorozwój mowy ma charakter systemowy, tzn. Dochodzi do naruszenia wszystkich jego elementów - fonetyczno-fonetycznego i leksykalno-gramatycznego. W przeciwieństwie do afazji, w której występuje utrata wcześniejszej mowy, alalia charakteryzuje się początkową nieobecnością lub ostrym ograniczeniem ekspresji lub imponującej mowy. Tak więc mówi się o alalii, jeżeli organiczne uszkodzenia ośrodków mowy wystąpiły w okresie prenatalnym, wewnątrzmacicznym lub wczesnym (do 3 lat) rozwoju dziecka.

Alalia jest diagnozowana u około 1% przedszkolaków i 0,6-0,2% dzieci w wieku szkolnym; w tym samym czasie to zaburzenie mowy występuje 2 razy częściej u chłopców. Alalia jest kliniczną diagnozą, która odpowiada wnioskowi dotyczącemu mowy OHP (ogólny niedorozwój mowy) w logopedii.

Przyczyny alalia

Czynniki prowadzące do alalii są różnorodne i mogą wpływać na różne okresy wczesnej ontogenezy. Tak więc, w okresie przedporodowym, niedotlenienie płodu, zakażenie wewnątrzmaciczne (zespół TORCHA), groźba spontanicznej aborcji, zatrucie, upadek ciężarnej z urazem płodu, przewlekłe choroby somatyczne przyszłej matki (niedociśnienie tętnicze lub nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca lub płuc).

Logicznym następstwem obciążonego przebiegu ciąży są powikłania porodu i patologii okołoporodowej. Alalia może być wynikiem asfiksji u noworodków, wcześniactwa, wewnątrzczaszkowego porodu z przedwczesną, przejściową lub długotrwałą porą, stosowania położniczych korzyści instrumentalnych.

Wśród czynników etiopatogenetycznych alalii dotyczących pierwszych lat życia dziecka należy wymienić zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, TBI i choroby somatyczne prowadzące do wyczerpania ośrodkowego układu nerwowego (hipotrofię). Niektórzy badacze wskazują na dziedziczne, rodzinne predyspozycje do alalii. Częste i długotrwałe choroby dzieci w pierwszych latach życia (ostre wirusowe infekcje dróg oddechowych, zapalenie płuc, endokrynopatia, krzywica itp.), Operacje w znieczuleniu ogólnym, niekorzystne warunki społeczne (zaniedbania pedagogiczne, zespół szpitalny, brak kontaktu z głosem) pogarszają efekt wiodących przyczyn występowania alalii.

W historii dzieci z alalią z reguły śledzono udział nie jednego, ale całego kompleksu czynników prowadzących do minimalnej dysfunkcji mózgu - MMD.

Organiczne uszkodzenia mózgu spowalniają dojrzewanie komórek nerwowych, które pozostają na etapie niedojrzałych neuroblastów. Towarzyszy temu obniżenie pobudliwości neuronów, obojętność podstawowych procesów nerwowych i funkcjonalne wyczerpanie komórek mózgowych. Uszkodzenia kory mózgowej w alalii mają charakter łagodny, ale wielokrotny i obustronny, co ogranicza niezależne kompensacyjne możliwości rozwoju mowy.

Klasyfikacja Alalia

W ciągu długich lat badania problemu zaproponowano wiele klasyfikacji alalii, w zależności od mechanizmów, przejawów i powagi niedorozwoju mowy. Obecnie w terapii mowy stosuje się klasyfikację alalii według VA. Kovshikov, zgodnie z którym emitują:

  • ekspresyjna (motoryczna) alalia
  • imponująca (zmysłowa) alalia
  • mieszane (sensomotoryczne lub motosensoryczne alalia z przewagą osłabionego rozwoju mowy imponującej lub ekspresyjnej)

Podstawą motorycznej formy alalii jest wczesna zmiana organiczna w wydziale korowym analizatora motoryczno-mowy. W tym przypadku dziecko nie rozwija własnej mowy, ale rozumienie czyjejś mowy pozostaje nienaruszone. W zależności od uszkodzonej strefy występuje alaloma motoryczna i ruchowa. W alalii ruchowej alalicznej występuje zmiana zakrętu postcentralnego (dolne części ciemieniowe lewej półkuli), któremu towarzyszy kinestetyczna apraksja artykulacyjna. Wypływająca alalia motoryczna pojawia się, gdy zostaje uszkodzona kora przedruchowa (centrum Brocka, tylna trzecia część dolnego zakrętu czołowego) i jest wyrażana w kinetycznej apraksji artykulacyjnej.

Alalia sensoryczna pojawia się, gdy dotknięte jest uszkodzenie części korowej analizatora słuchowego (centrum Wernickego, trzecia część nadrzędnego zakrętu skroniowego). Jednocześnie wyższa analiza korowa i synteza dźwięków mowy jest zaburzona i pomimo dobrego słuchu fizycznego dziecko nie rozumie mowy innych.

Objawy alalii motorycznej

W alalii motorycznej występują charakterystyczne objawy niemówiące (neurologiczne, psychologiczne) i mowy. Objawy neurologiczne w alalii ruchowej są reprezentowane przede wszystkim przez zaburzenia motoryczne: niezręczność, brak koordynacji ruchów, słabe rozwinięcie ruchliwości palców. Dzieci mają trudności z opanowaniem umiejętności samoobsługi (zapinanie, sznurowanie butów itp.), Operacje na małych motorach (składanie mozaik, układanek itp.).

Biorąc pod uwagę cechy psychologiczne dzieci z alalią ruchową, nie można nie zauważyć zaburzeń pamięci (zwłaszcza słuchu), uwagi, percepcji, sfery emocjonalnej i wolicjonalnej. Pod względem zachowania dzieci z alalią ruchową mogą być nadpobudliwe, odhamowane lub wolno poruszające się, hamowane. Większość dzieci z alalią motoryczną ma obniżoną sprawność, wysokie zmęczenie i negatywną mowę. Rozwój intelektualny u dzieci-ralików cierpi drugorzędnie, z powodu niedoboru mowy. Wraz z rozwojem mowy zaburzenia umysłowe są stopniowo kompensowane.

W alalii motorycznej występuje wyraźna dysocjacja między stanem mowy imponującej i ekspresyjnej, tzn. Rozumienie mowy pozostaje względnie niezmienione, a mowa własna dziecka rozwija się z dużymi odchyleniami lub nie rozwija się wcale. Wszystkie etapy kształtowania umiejętności mówienia (guleniya, bełkot, monolog bełkotliwy, słowa, wyrażenia, mowa kontekstowa) są opóźnione, a same reakcje mowy są znacznie zredukowane.

Pomimo faktu, że dziecko z alalią ruchową jest potencjalnie zdolne do wykonywania dowolnych ruchów artykulacyjnych (w przeciwieństwie do dyzartrii), wymowa dźwiękowa jest poważnie zaburzona. Jednocześnie powstają trwałe zastępstwa i mieszanie artykulacyjnych kontrowersyjnych fonemów, co prowadzi do niemożności odtworzenia lub powtórzenia obrazu dźwiękowego słowa.

W eferentnym motorycznym alalii wiodącym defektem mowy jest niemożność wykonania szeregu kolejnych ruchów artykulacyjnych, któremu towarzyszy znaczne zniekształcenie sylabowej struktury tego słowa. Niestosowanie dynamicznego stereotypu mowy może prowadzić do jąkania w tle alalii motorycznej.

Słownictwo z alalią motoryczną pozostaje daleko w tyle za normą wiekową. Nowe słowa są asymilowane z trudnością, w aktywnym słowniku występują głównie terminy codzienne. Małe słownictwo prowadzi do niedokładnego zrozumienia znaczeń słów, ich niewłaściwego użycia w mowie i zastąpienia ich przez podobieństwo semantyczne i dźwiękowe. Charakterystyczną cechą alalii motorycznej jest bezwzględna przewaga słownictwa rzeczowników w mianowniku, ostre ograniczenie innych części mowy, trudności w formowaniu i różnicowaniu form gramatycznych.

Mowa frazowa w alalii motorycznej jest reprezentowana przez proste krótkie zdania (jedno lub dwuczęściowe). W rezultacie z alalią dochodzi do rażącego naruszenia formacji spójnej mowy. Dzieci nie mogą konsekwentnie rozgłaszać wydarzeń, podkreślać głównego i mniejszego, określać czasowy związek, przyczynę i skutek, przekazywać znaczenie zjawisk i zdarzeń.

W przypadku chropowatych form alalii motorycznej dziecko ma tylko onomatopeję i pojedyncze bełkotliwe słowa, którym towarzyszą aktywne mimikę i gesty.

Objawy alalii zmysłowych

W alalii zmysłowej główna wada jest pogwałceniem percepcji i zrozumienia znaczenia mowy odwrotnej. Jednocześnie zachowane zostaje fizyczne słyszenie alimentów zmysłowych i często cierpią one na hyperacusis - zwiększoną podatność na różne dźwięki.

Na tle agnozji słuchowej zwiększa się aktywność mowy u dzieci z alalią czuciową. Jednak ich mowa jest zbiorem bezsensownych kombinacji dźwięków i fragmentów słów, echolalii (nieświadome powtarzanie cudzych słów). Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku alalii zmysłowej mowa jest niespójna, bez znaczenia i niezrozumiała dla innych (logorea - "sałatka słowna"). W mowie dzieci z alalią zmysłową pojawiają się liczne perseweracje (natrętne powtórzenia dźwięków, sylaby), wymywanie sylab (zaniedbania), parafazja (substytucje dźwiękowe) i skażenie (łączenie ze sobą części różnych wyrazów). Dla własnej mowy dzieci z alalią zmysłową nie są krytyczne; do komunikacji szeroko wykorzystuj mimikę i gesty.

Z grubymi formami aluzji zmysłowych nie ma zrozumienia mowy; w innych przypadkach jest sytuacyjny. Jednak nawet jeśli znaczenie frazy jest dostępne dla dziecka w pewnym kontekście, jeśli zmienisz formę słowa, kolejność słów w zdaniu, tempo mowy, zrozumienie zostanie utracone. Często mówienie ustami mówiącego pomaga dzieciom z alalią zmysłową w zrozumieniu mowy.

Brak słuchu fonemicznego w alalii zmysłowej prowadzi do niedyskryminacji słów-paronimów; nieformalna korelacja słownego i mówionego słowa z tym lub z tym obiektem lub zjawiskiem.

Znaczne zniekształcenie rozwoju mowy w alalii zmysłowej prowadzi do wtórnych zaburzeń osobowości, zachowań i opóźnionego rozwoju intelektualnego. Cechy psychologiczne dzieci z alalią czuciową charakteryzują się trudnościami z włączaniem i utrzymywaniem uwagi, zwiększoną rozpraszaniem i wyczerpaniem, niestabilnością percepcji słuchowej i pamięcią. U dzieci z alalią czuciową można zauważyć impulsywność, przypadkowość zachowania lub, przeciwnie, bezwładność, izolację.

W swojej czystej postaci rzadko obserwuje się alalię czuciową; Zwykle występuje mieszana sensomotoryczna alalia, która wskazuje funkcjonalną ciągłość analizatorów silnika mowy i mowy.

Badanie dzieci z alalia

Dzieci z alalia potrzebują porady od neurologa dziecięcego, pediatry otolaryngologa, terapeuty mowy, psychologa dziecięcego. Badanie neurologiczne dzieci z alalia jest niezbędne do identyfikacji i oceny charakteru i stopnia uszkodzenia mózgu. W tym celu dziecko może być zalecane EEG, echoencefalografia, radiografia czaszki, MRI mózgu. Aby uniknąć utraty słuchu w alalii sensorycznej, konieczne jest otoskopia, audiometria i inne badania funkcji słuchowej.

Badanie neuropsychologiczne dziecka z alalia obejmuje diagnostykę pamięci słuchowo-mowy. Terapia mowy z alalią rozpoczyna się od wyjaśnienia historii okołoporodowej i cech wczesnego rozwoju dziecka. Szczególną uwagę zwraca się na czas rozwoju psychomotorycznego i mowy. Diagnoza mowy ustnej (efektowna mowa, struktura leksykalna i gramatyczna, procesy fonetyczno-fonemiczne, ruchliwość artykulacji itp.) Jest przeprowadzana zgodnie ze schematem NRO.

Diagnozę różnicową alalii przeprowadza się za pomocą WRD, dyzartrii, utraty słuchu, autyzmu, oligofrenii.

Korekta Alalii

Metoda oddziaływania korekcyjnego we wszystkich formach alalii powinna mieć złożony charakter psychologiczny, medyczny i edukacyjny. Dzieci z alalią otrzymują niezbędną pomoc w wyspecjalizowanych przedszkolach placówkach oświatowych, szpitalach, ośrodkach poprawczych i sanatoriach.

Praca nad mową prowadzona jest na tle terapii lekowej, której celem jest stymulacja dojrzewania struktur mózgowych; fizjoterapia (laseroterapia, magnetoterapia, elektroforeza, UHF, hydroterapia, akupunktura, elektroakupunktura, przezczaszkowa elektrostymulacja, itp.). W przypadku alalii ważne jest, aby pracować nad rozwojem ogólnych i manualnych umiejętności motorycznych, funkcji umysłowych (pamięci, uwagi, pomysłów, myślenia).

Biorąc pod uwagę ogólnoustrojowy charakter naruszenia, zajęcia z terapii mowy w celu korekty alalii sugerują, że pracują na wszystkich stronach mowy. W przypadku alalii motorycznej aktywność mowy jest stymulowana u dziecka; trwają prace nad tworzeniem słownictwa aktywnego i pasywnego, mowy frazowej, gramatycznego formułowania wypowiedzi; rozwój spójnej mowy, wymowy dźwiękowej. Logophythmics i masaż logopedyczny są zawarte w zarysie zajęć logopedycznych.

W alalii sensorycznej zadaniem jest opanowanie rozróżniania dźwięków niemówiących i mowy, różnicowania słów, ich korelacji z określonymi przedmiotami i czynami, rozumienia zwrotów i instrukcji mówienia oraz struktury gramatycznej mowy. Wraz z gromadzeniem słownictwa, tworzeniem subtelnych różnicowania akustycznego i percepcji fonemicznej, staje się możliwe rozwijanie mowy dziecka.

Przy różnych formach alalia zaleca się stosunkowo wczesne nauczanie czytania i pisania, ponieważ pisanie i czytanie pozwala na lepszą konsolidację wyuczonego materiału, a także kontrolowanie mowy ustnej.

Prognozy i zapobieganie alalii

Kluczem do sukcesu pracy korekcyjnej z alalią jest jej wczesny (od 3-4 lat) początek, złożona natura, wpływ systemowy na wszystkie elementy mowy, tworzenie procesów mowy w jedności z rozwojem funkcji umysłowych. W przypadku alalii ruchowej prognozy dotyczące mowy są bardziej korzystne; z alalią zmysłową i czuciową - nieokreśloną. W dużym stopniu stopień organicznego uszkodzenia mózgu wpływa na rokowanie. W procesie edukacji dzieci z alalia mogą doświadczać zaburzeń pisania (dysgrafia i dysleksja).

Zapobieganie alalii u dzieci obejmuje zapewnienie warunków sprzyjających korzystnemu przebiegowi ciąży i porodu oraz wczesnemu rozwojowi fizycznemu dziecka. Działania naprawcze mające na celu przezwyciężenie alalia pomaga zapobiegać wtórnej intelektualnej awarii.

Dlaczego dziecko milczy - objawy, objawy i leczenie alalii czuciowej i ruchowej

Czym jest alalia u dzieci? Alalia u dzieci to brak formacji lub niedorozwoju mowy spowodowany uszkodzeniem kory mózgowej.

Ten problem można nazwać jednym z najbardziej podstępnych, ponieważ rozpoznanie tej wady nie jest tak proste.

Zasadniczo rodzice nie zauważają, że coś jest nie tak z dzieckiem i już po tym, jak objawy nabrały wyraźnego charakteru, zaczyna się panika i dziecko zostaje zabrane do lekarzy.

Im wcześniej wykryto tę chorobę, tym większe szanse, że dziecko w pełni wyzdrowieje. Na przykład w wieku około 5-7 lat leczenie alalii u dzieci jest dość problematyczne i nie zawsze skuteczne.

Wiele osób uważa, że ​​jedynym symptomem alalii jest to, że dzieci w ogóle nie mogą mówić, ale to nieprawda.

W rzeczywistości, dzieci po prostu nie mówią jak ich rówieśnicy, nawet najmniejsze odchylenie w rozwoju mowy może wskazywać na tę chorobę.

Klasyfikacja Alalia

Alalia nie może pojawić się sama, najczęściej pojawia się z powodu uszkodzenia centrów mowy mózgu.

W zależności od tego, które dokładnie centrum kory mózgowej zostało uszkodzone, istnieją 3 rodzaje alalii:

  • zmysłowy;
  • silnik;
  • i sensomotoryczną alalia.

Motor alalia

Jeśli chodzi o motoryczne alalia, w tym przypadku dziecko w pełni rozumie mowę swoich rodziców, ale nie może samodzielnie wyrażać własnych uczuć i emocji.

Wynika to z kiepskiej znajomości języka, nieznajomości podstawowych pojęć lub małego słownictwa.

Motor alalia ma następujące cechy:

  • opóźnienie w formowaniu mowy (około 5-7 lat);
  • niewłaściwa konstrukcja zdań lub fraz;
  • niezbyt duże słownictwo w tym wieku;
  • słaba koncentracja;
  • zahamowanie rozwoju intelektualnego.

Alalia sensoryczna

Bardzo często z alalią czuciową dzieło intelektu jest zaburzone, ponieważ dziecko nie może postrzegać słów, nie rozumie ich znaczenia. Uczenie się zmniejsza się, co prowadzi do upośledzenia umysłowego.

Objawy alalii zmysłowej obejmują:

  • mieszanie lub łączenie słów w jedną niezrozumiałą masę;
  • echolalia - powtórzenie innych słów słyszanych;
  • w niektórych przypadkach trudno uciszyć dziecko

Te dwa typy alalii są do siebie podobne, ponieważ w obu przypadkach zaburzona jest powierzchnia kory mózgowej, a zatem upośledzone są zdolności mowy dziecka.

Ale różnica polega na tym, że z alalią sensoryczną dziecko nie rozumie, co mu się mówi, ale z silnikiem, wręcz przeciwnie, dziecko rozumie, ale nie może tego powiedzieć.

Alalia sensoryczna silnika łączy cechy dwóch rodzajów tego zaburzenia mowy.

Przyczyny choroby

Istnieje wiele przyczyn, które mogą powodować tę chorobę. Następujące czynniki są uważane za najważniejsze:

  1. Możliwe wewnątrzmaciczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, które występuje z powodu ciężkiej ciąży lub porodu.
  2. Obrażenia głowy otrzymane przez dziecko w pierwszych latach życia, które mogą uszkodzić ośrodki mowy mózgu.
  3. W niektórych przypadkach można uwzględnić czynnik dziedziczności, to znaczy, jeśli wystąpiły jakiekolwiek problemy z rozwojem mowy u rodziców, może to negatywnie wpłynąć na dziecko.
  4. Choroby płodu lub choroby przenoszone we wczesnym dzieciństwie, które mogą powodować komplikacje w mózgu.
  5. Niekorzystne warunki rozwoju płodu lub dziecka.
  6. Ciężkie choroby, które mogą wystąpić u kobiety w czasie ciąży.
  7. Narażenie na substancje toksyczne.
  8. Złe nawyki u kobiety w ciąży.

Grupy ryzyka

Zasadniczo choroba dotyka dzieci, które uległy udusieniu lub urazy głowy podczas porodu, a także dzieci, które przeszły choroby wewnątrzmaciczne.

Może to być zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych lub inny rodzaj choroby OUN.

Gabapentyna antyepileptyczna - instrukcje użytkowania, cena, opinie lekarzy i pacjentów, analogi leków i inne niezbędne informacje zawarte są w naszym materiale.

Jak rozpoznać chorobę - objawy i oznaki

Objawy zależą głównie od rodzaju alalii. Motor alalia ma charakterystyczne objawy:

  • słaby rozwój ruchu rąk;
  • słaba koordynacja;
  • słaba wydajność;
  • mowa może wystąpić tylko przez 4 lata;
  • niezdolność do wyrażania myśli w słowach;
  • zastępowanie niektórych słów innymi;
  • niepoprawnie skonstruowane zdania;
  • niechęć do mówienia;
  • drażliwość, izolacja, agresywność.

U dzieci cierpiących na alalia sensoryczną występują następujące objawy:

  • zaburzenia percepcji mowy;
  • powtarzanie słów po kimś;
  • izolacja;
  • zmieniaj litery w słowach;
  • połączyć kilka słów w jedno;
  • impulsywność, zwiększona aktywność, ale jednocześnie dziecko może zostać wycofane lub stłumione przez coś;
  • brak związku między podmiotem a słowem, które go określa.

Diagnoza alalia

Diagnoza jest zwykle przeprowadzana przez logopedę, ale w niektórych przypadkach rodzice zwracają się do pediatrów, psychologów, neurologów lub innych specjalistów.

Główne metody diagnozy to:

  • MRI;
  • radiografia czaszki;
  • EEG;
  • audiometria;
  • badanie funkcji narządów słuchu.

Prowadzenie i diagnozowanie mowy ustnej dziecka. Lekarze zwracają szczególną uwagę na to, jak dziecko buduje zdania, jego poprawną wymowę i rozumienie słów.

Metody leczenia

Leczenie alalii ruchowej i sensorycznej polega na poprawie i poprawie mowy dziecka. Do tego może użyć niektórych metod.

Zajęcia z logopedą

Leczenie Alalią w ten sposób jest najczęstsze i odbywa się na kilku etapach.

Pierwszym etapem alalia jest sesja z lekarzem, a druga to samodzielne badanie rodziców z dzieckiem.

Podczas procedur można uzyskać następujące wyniki:

  • rozwój słownictwa;
  • pojawia się spójna mowa;
  • pojawienie się aktywności mowy;
  • zrozumienie znaczenia słów.

Masaże lecznicze mają na celu poprawę pracy mięśni mowy.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie farmakologiczne jest przepisywane jako dodatkowa metoda, lekarze mogą przepisać te leki:

Zapobieganie chorobom

Aby twoje dziecko było zdrowe, profilaktyka musi się rozpocząć przed porodem.

Przyszła matka powinna być bardzo ostrożna i stosować się do zaleceń lekarzy, aby uniknąć poważnych obrażeń podczas ciąży i porodu.

Konieczne jest przestrzeganie takich wskazówek:

  • częsty ginekolog podczas ciąży;
  • zwracać uwagę na zdrowie i zdrowie Twojego dziecka;
  • pić leki i witaminy przepisane przez lekarza prowadzącego;
  • jeśli termin urodzenia minął, w żadnym wypadku nie należy odkładać stymulacji.

Ale to nie wszystko, ponieważ po urodzeniu dziecka konieczne jest stworzenie sprzyjających warunków do jego rozwoju.

Przestrzegaj tych prostych zasad, a Twoje dziecko nie pozostanie w tyle w rozwoju innych dzieci i nie będziesz miał powodów do zmartwień.

Wnioski

W większości przypadków, dzięki szybkiemu leczeniu, dzieci wracają do zdrowia, az upływem czasu staje się jasne, a pod względem rozwoju intelektualnego takie dziecko nie pozostanie w tyle za swoimi rówieśnikami.

Ale w niektórych przypadkach, z powodu zaniedbanej formy alalii lub złego stanu mowy, lekarze nie mogą zagwarantować całkowitej ulgi od tej dolegliwości. W tym przypadku alalia czuciowa jest traktowana znacznie szybciej niż motor.

Nie zwlekaj z wyjazdem do lekarza ani nie zaostrzaj sytuacji, ponieważ zdrowie dziecka dla rodziców jest najważniejszą rzeczą w życiu.

Wideo: Lekcja z logopedą z alalią motoryczną

Zajęcia u dziecka w wieku 3 lat z alalią motoryczną u logopedy. Jak można zobaczyć klasy w filmie?

Dyskusje

Alalia sensoryczna i ruchowa

446 wiadomości

W tym temacie chciałbym podać przykłady tego, jak ludzie radzą sobie z chorobami, takimi jak alalia czuciowa i ruchowa. I mam nadzieję, że podpowiedzą ci sposoby korekty w twoim przypadku.

Pierwsza to historia Julii.
Cześć Ten problem jest mi bardzo bliski. Moje dziecko otrzymało również alalię motoryczną i czuciową. Chętnie podzielę się z Wami tym, jakie problemy mieliśmy i jakie mamy, i co zrobiono dla mojego syna.

Zacznę od tego, z czym musieliśmy sobie poradzić:
1. Konsekwencje niedotlenienia podczas porodu. Wczesne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Wypuszczono bez dalszego badania.
2. Od 2 miesięcy na napadach typu wegetatywnego (omdlenia w towarzystwie bladości, osłabienia, potu i płaczu, podobne do jęków), które lekarze przyjęli jako pierwsze w zespole konwulsyjnym. Manifestowane arbitralnie, bez żadnego powodu. Wykonali encefalogramy, które tak naprawdę niczego nie pokazywały. Najbardziej skutecznym leczeniem były leki homeopatyczne. Zauważam, że w ten sposób to neurolog mnie leczył.
3. Opóźniony rozwój motoryczny. Diagnoza została postawiona przez neurologa po 3 miesiącach. Zalecany masaż, terapia ruchowa, picamilon. Zaczął się przewracać, czołgać, siedzieć, stać, chodzić po zwykłej normie. Masaż i wychowanie fizyczne były stale zaangażowane.
4. Po 6 miesiącach stwierdzono obecność płynu w ultradźwiękach w błonach mózgu, półkulista szczelina była większa niż normalnie. Diakarb podawano w postaci proszku i asparkamu (panangin). Po leczeniu zaczął się lepiej rozwijać.
5. Hiperaktywny zespół stał się kolejnym testem. Bardzo trudno było dziecku zasnąć, a sam sen był bardzo wrażliwy i niespokojny. Już za 2 lata obudził się w nocy 3-5 razy i przyszedł z żłobka do nas z mężem. Trwało to do 5 lat. Tyomce bardzo trudno było się skoncentrować na czymkolwiek. Czuł, że sam po prostu męczy się, ale nie mógł się uspokoić.

Wszystkie te czynniki w jakiś sposób wpłynęły na rozwój mowy. Dziewięć miesięcy, w wieku 6-8 lat, odzywało się kilka dźwięków, ale potem także zniknęły, nie było żadnych spółgłosek. Zwróciliśmy się do logopedy w miejscu zamieszkania, gdy w wieku 1,5 lat nie pojawiła się mowa. Powiedziano nam, że to nic strasznego i że nie angażują się w takie małe dzieci. Podali nam jednak adres tzw. "Centrum wczesnej interwencji". Jest to coś w rodzaju centrum rehabilitacji dla dzieci (do 3 lat) z różnymi zaburzeniami rozwojowymi: niedorozwojem zdolności motorycznych, mowy, problemów psychologicznych, porażeniem mózgowym itp. Przeszliśmy testy tam, a następnie pracowaliśmy z defektologiem 2 razy w tygodniu. To była bardzo dobra szkoła zarówno dla dziecka, jak i dla mnie. Były to głównie różne gry służące rozwojowi drobnych i dużych umiejętności motorycznych, koncentracji uwagi, rozróżniania kolorów, kształtów itp.
Oprócz neurologów i defektologów, psychologów, którzy rozwiązują takie problemy, są tacy specjaliści jak psychoneurolodzy. Jesteśmy obserwowani u psychoneurologa od 2 lat. To ten lekarz pomógł nam bardziej niż innym. Wyznaczyła nam pełne badanie wszystkiego, co mogłoby wpłynąć na mowę i ogólny stan dziecka. To ona przeprowadziła leczenie uzależnienia od narkotyków (bardzo ostrożnie) i wydała zalecenia dotyczące szpitala dziennego, który przeżyliśmy dwa razy w roku, a następnie raz w roku. Z narkotyków dziecko wzięło Pantogam, Neurobeks, Phenibut, Magne-B6. W szpitalu dziennym, defektolog (logopeda), psycholog, psychoterapeuta (zajęcia grupowe, pomogły dziecku przystosować się później do d / s) były zaangażowane z nami, gdzie otrzymaliśmy więcej masaży, kąpieli i koktajli ziołowych. Specjaliści, którzy obserwowali moje dziecko, zgodzili się, że musi być w zespole, aby stymulować rozwój mowy. Co więcej, zalecenia odnosiły się do przedszkola z grupą terapii mowy, a nie do specjalnych. instytucje. Wątpiłem przez bardzo długi czas, ponieważ Było mnóstwo problemów dla dziecka.
W wieku 3 lat syn poszedł do przedszkola. To prawda, częściowo była to decyzja wymuszona, ponieważ byłem poważnie chory i musiałem pozostać w szpitalu przez długi czas w ciągu roku. Przedszkole było terapią mowy, ale grupa, w której byliśmy, składała się z dzieci w wieku 4-6 lat. Główne dzieło logopedy

Kontynuacja.
W wieku 3 lat syn poszedł do przedszkola. To prawda, częściowo była to decyzja wymuszona, ponieważ byłem poważnie chory i musiałem pozostać w szpitalu przez długi czas w ciągu roku. Przedszkole było terapią mowy, ale grupa, w której byliśmy, składała się z dzieci w wieku 4-6 lat. Głównym zadaniem logopedy było przygotowanie dzieci do szkoły. Pomimo wszystkich trudności, których nie mogliśmy nie mieć, przedszkole odegrało dla nas bardzo ważną rolę. To właśnie tam dziecko przemówiło znacznie lepiej, pomimo zapewnień naszego pierwszego terapeuty mowy Sadovskaya, że ​​nic dobrego z tego nie wyniknie. W ciągu 3 lat słownictwo Temki zawierało około 30 odrębnych słów. Mówił emocjonalnie, ale całkowicie niespójnie i niezrozumiale, nawet dla tych, którzy są najbliżej niego. Sześć miesięcy później przemówienie stało się jaśniejsze, a rok później syn mógł mówić w prostych zdaniach. Wkrótce zmieniliśmy logopedę. Nasz nowy logopeda traktował dziecko zupełnie inaczej. Nie był dla niej obiecujący. Będziemy wdzięczni jej przez resztę życia za jej dobroć, zrozumienie, profesjonalizm i rzadkie cechy duchowe. Tyomka zrobiła taki postęp, o którym nie marzyliśmy.

Teraz mój syn ma 8 lat. Idzie do drugiej klasy zwykłej szkoły w Mińsku. Czyta całkiem nieźle i płynnie, prawda "połyka" trochę dźwięków. Nadal mamy drobne problemy z wymową dźwięku, która w zasadzie może być uznana za najmniejsze zło. Pojawiają się problemy ze zwiększoną emocjonalnością, odhamowaniem i niewystarczającą koncentracją uwagi, dlatego czasami coś źle pojmuje. Czasami myli sprzeczne koncepcje i płeć rzeczowników. Nadal jesteśmy obserwowani przez psychoneurologa i, jeśli to konieczne, poddajemy się badaniom i leczeniu.

Życzę wszystkim matkom, które borykają się z podobnymi problemami, aby nigdy nie stracić nadziei i wiary, że wszystko na pewno się uda. Nie poddawaj się, nie rozpaczaj, a Twoje dziecko z pewnością zaskoczy Cię nowym osiągnięciem! I pamiętaj: im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepszy wynik!

Wszystko zaczęło się od książki. Na półce z literaturą pedagogiczną w księgarni natknąłem się na podręcznik o wykształceniu geniuszy. Książka została nazwana: "Jak podnieść geniusz". A kto nie chciał zrobić geniuszu swojego pierwszego dziecka? Tylko 50 rubli i wspaniała przyszłość dziecka jest zapewniona. Wziął bez wahania.

W domu zaczęła czytać i okazało się, że jest to podręcznik do terapii mowy. "Terapia mowy dla wszystkich" L.G. Paramonova. Przemówienie osoby jest bardzo ważne, zgadzam się, zwłaszcza, gdy nadarza się okazja do zapoznania się z jej różnymi pogwałceniami. Niemniej jednak, ma on wyłącznie stosunek rynkowy do geniuszu - do zwiększenia sprzedaży, ale jednocześnie od razu zacząłem studiować dodatek i porównałem to, co przeczytałem z mową mojej córki - nie, wszystko było w porządku z nią. I książka poszła na półkę. Wkrótce jednak został usunięty i przekazany sąsiadowi - jej bratanek nie mówił. A ponieważ przeczytałem uważnie książkę, od razu znalazłem frustrację, z jaką podszedł ten 3-letni chłopiec - alalia. Sąsiadka uważnie się przyjrzała, zgodziła się, jak się wydaje, ale niestety nie miała dostępu do dziecka, a jego matka nie martwiła się zbytnio mową syna. Książka powróciła na swoje miejsce.

Tym razem musiała wytrzymać dość długo. Urodził się mój syn, z problemami z mową, które również nie były przewidziane. Przerzuciliśmy filmy do nieskończoności, gdzie odpowiadał i tańczył do muzyki, gdzie brzęczał, warczał jak samochód i rozmawiał przez telefon. "Hello" to jego pierwsze słowo. Drugim był "dziadek" - tak zwana córka, prosząc o otwarcie drzwi do pokoju dziadka i "Fedora" - tym słowem "otworzył" wszystkie drzwi.

Czas minął, ale nie dodano słów. Wręcz przeciwnie, dwa pierwsze zniknęły. Babcie i dziadkowie, żartobliwie, nazywali go "nemytyrka" i nie martwiłem się szczególnie - chłopcze, zawsze zaczynają mówić później. Zwłaszcza, że ​​coraz bardziej uderzał. To bełkotanie powodowało zabawę innym, którzy przewidywali, że są świetnymi gadatliwcami. Stał, patrząc uważnie w oczy i uparcie, przez kilka minut z rzędu, wypowiadał zestaw dźwięków, których nie tylko nie zrozumieliśmy, ale i on sam - ten zestaw dźwięków nie był przypisany żadnym przedmiotom, ani żadnym działaniom. Ale w jaki sposób syn chciał rozmawiać!

Czasami wydawało mi się, że nie słyszy. Głuchota? Mógł z łatwością grać piramidy, dobrze radził sobie z wyznacznikiem figur, uważnie obserwował innych i odważnie powtarzał modelowanie piaskowe, chociaż jego córkę trzeba było wyjaśnić, jak grać z foremkami. Jadłem tylko siebie od roku. I nie odpowiedział na słowa. Nie włączono nazwy. "Uparty!" - pomyślałem, a inni powiedzieli. "Lub nie słyszysz?" Próbował niespodziewanie poklepać go za sobą - potem odwrócić się, a potem nie. Wtedy dowiedziałem się, że jest to najbardziej niewiarygodna metoda badania słuchu. Ale kiedy zjadł przy stole i zwrócił się w stronę rury, przez którą w tym momencie płynęła woda: nie tylko usłyszał, ale także poprawnie rozpoznał źródło słabego dźwięku - nie, głuchota nie dotyczyła nas.

Kiedyś zauważyłem, że syn może powiedzieć raczej długie zdanie. Na przykład "kto tam jest - listonosz Pechkin". Ulubiona kreskówka. Ale jak mógł? Fuzzy, z okropną wymową - ale wciąż całe zdanie. Czy to się stało? Kolejna wątpliwość wkradła się w duszę. Znowu książki, i nadal nie mogę uwierzyć, że coś jest nie tak: minie, wszystkie dzieci rozwijają się inaczej. Nauczyli moją córkę, aby odpowiedziała na pytanie: "kochasz swoją matkę, tak?" - "tak". Ale okazało się, że w każdym razie mówi ostatnie słowo: "Jak masz na imię?" - "Imię".

Nie miałem wątpliwości co do jego intelektu: bardzo inteligentny i niezależny. Dopiero tutaj jego mowa uporczywie rozwijała się według pewnego przeczytanego scenariusza: alalii zmysłowej. Nie, nie mogłem tego w żaden sposób zaakceptować. Zwłaszcza po przewidywaniach: "rokowanie jest niekorzystne, trening alalików z osobami niedosłyszącymi i upośledzonymi umysłowo nie jest skuteczny, mowa może być przywrócona tylko za pomocą specjalnych technik, a prawdopodobieństwo jest niskie". A chodzi o mojego syna? Czy niemożliwe jest, aby mój syn uczył się mówić nawet wśród głuchych dzieci i dzieci z niepełnosprawnością intelektualną? Nie może być.

Kontynuuj
Nie możemy mieć żadnej alalii zmysłowej. Wszakże opis wyraźnie stwierdza, że ​​zmysłowe alalice zachowują się jak głuche od urodzenia, nie paplają, nie ranią, nie reagują na muzykę itp. Czy to dotyczy mojego syna? Nie, mamy coś innego albo nic, rozmawiamy.

W ciągu dwóch lat pojawił się "mama-tata" i łącznie 30 imitacyjnych słów (przepisano wszystko z "ku-ku" na "ita" - kwiaty). Ale brak słów nie przeszkadzał mi tak bardzo jak brak zrozumienia mowy. Tak, mogłem już z całą pewnością powiedzieć, że Fedor zachowywał się jak głuchy człowiek. To te słowa, które dzieci rozumieją w wieku 1,5 lat - nie wiedział o 2,5, i już nie można było przypisać tego do uporu. Aby wezwać do jedzenia - trzeba było pokazać talerz, usiąść do rysowania - ołówki i papier. Oczywiście, coś zrozumiał, ale tylko przy pomocy wizualnej: na przykład, kiedy nosiliśmy rękawiczki i prosiłem "daj mi drugą rękę" - służył. To mnie uspokoiło. Nie było pogwałcenia koordynacji - spokojne i doskonale wyczulone dziecko. Jednakże, gdy neuropatolog na przyjęciu poprosił, aby drugą ręką dotknąć młotkiem - okazało się to poza jego zrozumieniem, aby mógł wykonać - musiał wziąć drugą rękę i dotknąć młotkiem: wtedy mógł zrobić to sam. Kiedy został poproszony o zamknięcie ust (udało mu się otworzyć go z prośbą o otwarcie) - zaczął otwierać się jeszcze silniej, po prostu dlatego, że nie znał słowa "blisko", a jak później zrozumiałem, nie rozróżniałem przez ucho "otwarte-zamknięcie", dla niego słowa brzmiały tak samo.

Jednak leki, których nie wypiliśmy. Nie pobłogosławili nam, powiedzieli, aby poczekać do trzech lat. Ale w 3.5 nie było rezultatu - 80 słów z bardzo ograniczonym zrozumieniem. Zaczęliśmy być badani. Audiolog - zachowana plotka. Neurolog przepisał test EEG, przepisał leki. Nie wysłano nas do logopedy-psychologa-defektologa, a my sami nie poszliśmy.

W Fedinie 3,5 roku miałem już czworo dzieci. Poszedł do przedszkola. Nie było problemu z przedszkolem w przedszkolu: nauczyciel nazwał go upartym, ale mówiącym chłopcem, ponieważ "on wszystko rozumie. Potrafi idealnie dopasować kolory. W pełni samodzielne - najbardziej niezależne od grupy. Tylko w kącie nie jest to warte - zostanie postawione, a on idzie. I nie mówi. W następnym roku stało się trudniej. Fiodor najwyraźniej nie miał czasu na lekcje, uciekał na spacery, nie komunikował się z innymi dziećmi, rozwiązywał swoje problemy siłą i stał w kącie (nauczał) za każdym razem, gdy zabrał zabawkę z kimś lub gdy uderzył, by zabrać od siebie - bo nie mógł nauczyciel wskazuje na winnego.

Nie było mowy o używaniu mowy, terapeuci mowy przedszkolnej odmówili, nauczyciel naciskał i za każdym razem, gdy syn uprawiał coraz bardziej poważne napady złości po ogrodzie, z mniejszym pragnieniem udawało się tam. Gdy tylko nadarzyła się okazja, wziąłem to, znów byliśmy w domu: ja i cztery byliśmy przedszkolakami.

Pokonywanie
Do tego czasu nie miałem wątpliwości w diagnozie alalii zmysłowej. Wszystko poszło dokładnie zgodnie z książką, małym kawałkiem. Ponownie przeczytałem konieczny rozdział wiele razy, lewe próby zrozumienia dlaczego, do roku, wszystko było normalne. Trzeba było iść naprzód, nie było dla nikogo nadziei.

Odwołany do lokalnych logopedów - "poczekaj, aż 5 lat, nie jest całkiem cicho". Próbowałem znaleźć informacje w Internecie - ale nie było prawie żadnych, z wyjątkiem krótkiego opisu zaburzenia. Kiedyś mąż powiedział: "Niech się stanie, jak chce, nie zacznie mówić - zostanie w domu, najważniejsze jest dla mężczyzny, aby dorosnąć dobrze". Z Bożą pomocą, przyjęliśmy najgorszą opcję, pogodziliśmy się z nią i po prostu przeżyliśmy.

Jednak zaczęliśmy dużo grać. Zimowe wieczory i czworo dzieci - kupiłem loterię tematyczną z przedmiotami, książki z dużymi obrazami bez tekstu. Rzeźbiliśmy, wklejaliśmy, kroiliśmy, malowaliśmy. I kiedy zdarzył się cud - za pomocą narzędzi. Wyrzeźbiliśmy je z plasteliny, potem je narysowaliśmy, a następnie wycięliśmy je ze skrzynek pocztowych - dużych, namalowanych przez naszego syna - stały się ulubionymi zabawkami przez dwa tygodnie. Pod koniec tych dwóch tygodni zdałem sobie sprawę, że pamiętał i poprawnie używał ich imion. Piła, młotek, gwóźdź, śruba, a nawet wiertło nie są zbyt jasne, ale nazwy narzędzi są dokładne. Poszło.

Tak postępowaliśmy z różnymi grupami obiektów: warzywami, potrawami i owocami - szukaliśmy ich w książkach, patrzyliśmy na nie na żywo, malowaliśmy, rzeźbiliśmy, wklejaliśmy. Stopniowo syn zdał sobie sprawę, że każdy przedmiot ma swoją nazwę. Nie pytał o nic, ale proces zapamiętywania stał się łatwiejszy: wielokrotnie, do 100 razy, patrzyłem mojemu synowi w oczy, powtarzałem nazwy koszulek i spodni, stołu i szafy, pozwalałem im dotykać, rysować i bawić się zestawami dla dzieci. Wtedy dowiedziałem się, że właśnie to należy zrobić - połączyć wszystkie narządy zmysłów z słowem: wzrok, dotyk, a nawet zapach. Jak tylko zapamiętał nazwę przedmiotu - słowo weszło do jego słownika. Na szczęście nie miał problemów z aktywną częścią mowy.

Powtarzanie nieartykułowanej kombinacji dźwięków stopniowo zanikało. Bezmyślne powtarzanie zdań było trudniejsze, ale starałem się również tego użyć: dzięki tej dziwności nauczyliśmy się mówić, jak się nazywa. Zapytałem "Jak się nazywasz, Fedya?" - powtórzył ostatnie słowo "Fedya". Kilka tygodni później upuściłem Fedję w pytaniu - i wciąż słyszałam odpowiedź. Jest! Kolejna mała wygrana.

Inne dzieci bardzo pomogły: starsza Xenia była w stanie dostrzec mój sposób komunikowania się z synem, pomagać, powtarzać, mówić wyraźnie, bawić się i bawić z nim, z czym nawet dorosły miał problemy. Dzieci też nie siedziały bezczynnie: następny po tym, jak Fiodor Tanyusha dał mu stały przykład lekkiej mowy, ponieważ nie był w stanie nadążyć za rówieśnikami, a ona mogła skopiować od niej uproszczone próbki. A mały Zhenya pomógł utrzymać poczucie własnej wartości, nie czuł się ułomny: nic nie mówiła i nic nie rozumiała. I razem stworzyli grupę, w której zawsze łatwiej jest pracować niż jeden na jednego z moją matką.

Dwa razy w roku piliśmy słabe używki i rozmawialiśmy, rozmawialiśmy, rozmawialiśmy z naszym synem. Dużą rolę w rozwoju mowy odegrały pozytywne emocje, z którymi mieliśmy wycieczki do dziadka-dziadka na łonie natury, do krów, ognisk i woli. Zajęcia były zawsze sytuacyjne: widziałem, że w tej chwili mój syn mógł coś wyjaśnić, ponieważ temat znajdował się w obszarze jego zainteresowań - i starał się nie przegapić chwili.

W wieku 4,5 lat byliśmy w stanie usiąść przy stole i zacząć ćwiczyć z korzyściami. Wiedziałem już, że alalia sensoryczna nie jest śmiertelna. Że dziecko powinno uczyć się rosyjskiego jako języka obcego. Że są dzieci, które z podobną diagnozą w wieku 14-15 lat całkowicie pozbyły się ostatniego symptomu alalii zmysłowej - związanej z językiem. A co najważniejsze, widziałem, jak mój syn uczy się mówić. Pokonując trudności języka rosyjskiego jeden po drugim. Starałem się nie porównywać go z rówieśnikami - żeby się nie denerwować. Zawsze porównywałem go do niego sześć miesięcy temu. Aby to zrozumieć - już mam inne dziecko.

Kontynuacja
W wieku 5 lat zaczął jąkać. Byłem przerażony. Na szczęście do tego czasu miałem rozwinięty krąg znajomości sieciowych z dziećmi z tą samą diagnozą, z którymi ściśle się komunikowałem na forum. A potem się nauczyłem - jąkanie wskazuje na wyjście z alalii. Powinno minąć za kilka tygodni. I zaczyna się, ponieważ dziecko uczy się słów przy wyjściu niezależnie, zamiast trenować, i nie może poradzić sobie z przepływem mowy, który go wyprzedził. Nasze jąkanie wzrosło w ciągu tygodnia i całkowicie zniknęło w ciągu dwóch następnych.

Co się stało? Nie jesteśmy już alalijscy. Oczywiście żadnych cudów. Ale podobnie jak w obcym języku, gromadzone jest pewne słownictwo, od ciągłego ćwiczenia w języku istnieje odczucie tego języka - i dlatego mamy poczucie rosyjskiego. Ogólny niedorozwój mowy jest teraz naszym problemem. Trudno jest synowi przyswajać formy gramatyczne: płeć, przypadek, liczba; słowotwórstwo - akrobacja lotnicza i stwierdzenie, że sok jest pomarańczowy - mogliśmy dopiero po 5 latach. Słaby słownik - musi być wypełniany rok po roku. Nie rozumienie skomplikowanych fraz - duża konstrukcja mowy uniemożliwia orientację w obiegu i dezorientację. Niewłaściwe użycie przyimków i przedrostków. Naruszenie wymowy, powodowane nie przez rozróżnianie przez ucho podobne w dźwiękowych fonach. Dziwna nagana - jak obcy akcent. I wiele więcej, które nie znikają same z siebie - ale z tym, co można zwalczyć. Najważniejsze jest to, że dziecko kocha i chce powiedzieć, że czeka na wskazówki i jest gotowe do pracy, że jego mózg odbiera i przetwarza sygnały słuchowe. Uważa się, że człowiek ma obszary mózgu, które nie mają określonej funkcji. A gdy istnieje ciągłe podrażnienie uszkodzonych obszarów (aw przypadku alalii, obszary mózgu odpowiedzialne za mowę są uszkodzone), są to wolne obszary, które nie mają niezbędnej specyfiki, ale są w stanie "zastąpić". To jest, myślę, co się z nami stało.

Niewielu rodziców może zrozumieć szczęście matki, która biegnie za kartką, by zapisać następną frazę syna. Tutaj nie chce jeść sałatki. Ale nie milczy, nie, mówi: "Tu jest trawa. Trawa jest zjadana przez krowę, ale ja nie jem. " A kiedy siostra na ulicy przypadkiem połknęła muchę w ustach, zażartował: "Czym jesteś, żabą?" Jest to naturalne dla rodziców, których dzieci mają dar mówienia. Jak często mówimy o tym darze i jak mało wyobrażamy sobie, co oznacza jego brak. W końcu, aby dowiedzieć się, że żaby jedzą muszki, mogliśmy tylko wtedy, gdy nauczyliśmy się zadawać pytania - i to było bardzo, bardzo trudne. Ale teraz możesz się wiele nauczyć - i powoli pozostać w tyle w rozwoju umysłowym, który był spowodowany brakiem mowy.

Myślę, że mój syn raczej nie będzie gadułą. I nie dlatego, że jego mowa zawsze będzie wadliwa. Nie Przezwyciężenie tego zaburzenia powoduje zupełnie inną kulturę tego słowa. Na pytanie "Gdzie jest maszyna?". Rówieśnicy, z którymi biegnie, odpowiadają: "Maszyna? Wygląda na to, że ostatni raz graliśmy w piasku. Może ona tam jest? Chodźmy zobaczyć. " A on odpowie: "Na piasku". Słowo jest zbyt cenne, zbyt drogie. Jest używany tylko do dokładnego wyrażenia myśli i zrozumienia: w grze, w życiu codziennym, w szkole, ale nie na próżno.

Nigdy nie traktowałem mojego syna jako wadliwego. Zawsze kochałem go takim, jaki jest. A jeśli zaproponowano mi powrót i zmianę czegoś - na przykład, gdyby mój syn był jakoś inny, w tym mówca, nie zgodziłbym się. Możesz odnosić się do zaburzenia mowy na różne sposoby, ale dla mnie alalia nie stała się zdaniem, a słowo "alalika" nie stało się słowem obraźliwe lub zranione. Tak, ktoś ma dzieci Brunet, a ktoś brunetki, ktoś rozmawia, a ja alalik - to dana, jego funkcje, jego funkcja, która zwraca uwagę na syna indywidualności i pomóc nam wszystkim, aby dowiedzieć się, żeby trzymać się nawzajem, nauczyć się patrzeć na czyjeś nieszczęścia, nauczyć się współczuć.
Olga Proswetova

Będziemy wdzięczni, jeśli opublikujesz historie swoich sukcesów w komentarzach do tego artykułu.