Wskazówka 1: Dlaczego bóle węzłów chłonnych są bolesne

Zapalenie

Węzły chłonne - część układu limfatycznego naszego ciała. Główną funkcją tych struktur anatomicznych jest zapewnienie szybkiej odpowiedzi immunologicznej na obcą cząstkę. Węzły chłonne pełnią rolę pewnego rodzaju filtra - opóźniają i eliminują patogeny. Kiedy ciało jest osłabione, normalne funkcjonowanie systemu zostaje zakłócone. Jeśli węzeł chłonny zaszkodzi, powiększy się, jego konsystencja ulegnie zmianie - to oznacza zapalenie tej formacji. Ten stan jest dość niebezpieczny. Powoduje wiele komplikacji. Dlatego ważne jest, aby nie opóźniać wizyty u lekarza podczas rozpoznawania tych objawów.

Cały układ limfatyczny składa się z narządów centralnych i obwodowych. Druga grupa obejmuje węzły chłonne i śledzionę. Węzły chłonne - zbiór tkanki limfatycznej. U ludzi przydzielono im ponad 50 grup. Znajdują się one w całym ciele wzdłuż naczyń i zbierają limfę z dowolnej części ciała. Gdy dana osoba jest zdrowa, te anatomiczne struktury nie manifestują się i nie powodują dyskomfortu.

Węzły chłonne mogą zmieniać swoje cechy w procesach patologicznych w ciele ludzkim. Kiedy węzeł chłonny rani, oznacza to, że jest w stanie zapalnym. Ten stan nazywa się zapaleniem węzłów chłonnych. Często towarzyszy mu zapalenie naczyń chłonnych (zapalenie naczyń limfatycznych).

Węzeł chłonny z zapaleniem wygląda następująco:

  • zwiększony rozmiar;
  • bolesny;
  • skóra nad węzłem czerwona, gorąca;
  • konsystencja węzła jest gęsta, niejednorodna;
  • temperatura ciała wzrasta;
  • węzły mogą być połączone, tworząc konglomeraty;
  • z ropną postacią w kapsule gromadzi się ropa - pozytywny objaw fluktuacji.

Zapalenie węzłów chłonnych może być niezależną chorobą. Ale częściej - jest to powikłanie, które występuje w przypadku zapalenia innego narządu.

Zapalenie węzłów chłonnych klasyfikowane jest następująco:

  • ostry - surowiczy i ropny;
  • przewlekłe - przerostowe, ropne, ostre przewlekłe;
  • odontogeniczny - ze względu na chorobę zębów;
  • nieodontogeniczny - z powodu zakażeń wirusowych lub bakteryjnych;
  • powierzchowny;
  • głęboki.

W odontogennym zapaleniu węzłów chłonnych węzły chłonne zwiększają się częściej z jednej strony, na przykład po prawej stronie. Również uszkodzenie może być symetryczne i obustronne.

Bólowi węzłów chłonnych często towarzyszą inne choroby zapalne. Są spowodowane zarówno specyficznymi patogenami (Mycobacterium tuberculosis), jak i niespecyficznymi (Staphylococcus).

Właśnie dlatego węzły chłonne bolą w wielu przypadkach:

  • choroby wirusowe - grypa, paragrypy, opryszczka, mononukleoza zakaźna,
  • choroby zakaźne - odra, ospa wietrzna, różyczka, zapalenie przyusznic, egzema, ropne zapalenie skóry, skaza;
  • przerzuty nowotworów złośliwych;
  • choroby krwi - białaczka, limfogranulomatoza;
  • specyficzne patogeny - gruźlica, kiła, rzeżączka, dżuma, wąglik, tularemia promienica;
  • Choroby laryngologiczne - zapalenie ucha, zapalenie migdałków, przewlekłe zapalenie migdałków, zapalenie antritis;
  • niedobór odporności - zespół nabytego niedoboru odporności, zakażenie wirusem HIV;
  • obecność ognisk przewlekłego zakażenia - próchnica zębów, przedłużone zapalenie zatok.

Należy również zauważyć, że węzeł powiększa swój rozmiar i rani, gdy niekontrolowane spożycie alkoholu w dużych ilościach. Na przykład, po wypiciu alkoholu zwiększa ryzyko zakłócenia węzłów chłonnych wątroby. Są one powiększone, co prowadzi do pogorszenia odpływu żółci, co negatywnie wpływa na ogólny stan osoby.

Głównym zagrożeniem ropnym zapaleniem węzłów chłonnych jest wiele powikłań. Należą do nich:

  • ropień - wypełniona ropą jama w tkance, która ogranicza się do kapsułki;
  • adenoflegmon - powikłanie ropnia, zlokalizowanego w obszarze podżuchwowym, psychicznym i przyusznym;
  • periadenitis - zapalenie tkanek znajdujących się w pobliżu węzła chłonnego;
  • zakrzepowe zapalenie żył - stan zapalny ściany żylnej z niedrożnością żył ze skrzepem krwi, najczęściej występuje w kończynach dolnych;
  • bakteriemia - rozprzestrzenianie się infekcji w krwioobiegu;
  • sepsa - rozprzestrzenianie się infekcji w organizmie, co powoduje naruszenie podstawowych funkcji organizmu.

To ważne! Jeśli węzły chłonne zaczną boleć - nie trzeba odkładać wizyty u lekarza, ponieważ taki stan jest niebezpieczny

Pozostawienie go bez leczenia doprowadzi do zakażenia całego organizmu, co może być później przyczyną zgonu.

Kiedy węzeł chłonny boli, nie wszyscy ludzie udają się do lekarza w celu uzyskania fachowej pomocy. Niektóre z nich odwołują się do metod ludowych i nietradycyjnych. Jeśli węzeł chłonny boli, zaleca się uciekanie się do wytwarzania wywarów i naparów z ziół leczniczych. Aby przygotować bulion, weź łyżeczkę kwiatów lawendy, nagietka, liści porzeczki i piołunu. Te rośliny są kruszone i wylewa się litr wrzącej wody. Bulion jest zamknięty w termosie na jeden dzień, więc jest dobrze wlewany. Odwiruj przez dwa miesiące kieliszek dziennie.

Jeśli twoje węzły chłonne bolą, możesz stworzyć własny syrop z Echinacei. Ta roślina lecznicza nie przynosi żadnych skutków ubocznych, ale ma tylko pozytywny wpływ na organizm. Konieczne jest wlać pół szklanki rozdrobnionego korzenia Echinacei dwoma szklankami wody. Mieszankę gotować na małym ogniu, a następnie wyjąć i włożyć do niej pół szklanki świeżych liści mięty. Gdy wszystko jest w porządku, musisz osuszyć i dodać trzy łyżki miodu. Weź od dwóch do trzech łyżek dwa razy dziennie.

Każda osoba sama decyduje o leczeniu danej dolegliwości. Ale jest mało prawdopodobne, aby takie porady mogły wyeliminować skomplikowane ropne zapalenie węzłów chłonnych. Nietradycyjne metody leczenia należy stosować wyłącznie w połączeniu z leczeniem farmakologicznym. Wtedy nie tylko przyniosą szkodę, ale także będą w stanie złagodzić stan pacjenta.

Wiadomo, że ból w węzłach chłonnych występuje z powodu obecności innych patologii w ciele. Dlatego w walce z tą chorobą konieczne jest wyeliminowanie źródła pierwotnej infekcji. W zależności od przyczyny leczenie bólu węzłów chłonnych przeprowadzają następujący specjaliści:

Jeśli chodzi o otolaryngologów, leczą oni patologię limfoidalnego pierścienia gardła, uszu i jamy nosowej. Powiększone migdałki wywołują ból podczas połykania i dyskomfort po połknięciu. Podczas leczenia patologii ENT stan węzłów chłonnych stopniowo wraca do normy.

Specjalista chorób zakaźnych specjalizuje się w leczeniu patologii wirusowych i bakteryjnych. Zazwyczaj rozpoznanie tych chorób nie sprawia trudności. W końcu mają wyraźny obraz kliniczny. Zabieg odbywa się w wyspecjalizowanych jednostkach objętych kwarantanną.

Dentysta leczy zębodołowe zapalenie węzłów chłonnych. Czasami guzki podżuchwowe są bolesne, ale nie powiększone. W takim przypadku jama ustna jest odkażana i wykonywane jest miejscowe leczenie miejsca objętego stanem zapalnym.

To ważne! Proces leczenia ma na celu wyeliminowanie przyczyny zapalenia węzłów chłonnych.

Onkolog specjalizuje się w leczeniu chorób nowotworowych i ich konsekwencji - przerzutów. W leczeniu raka za pomocą kilku metod:

  • interwencja chirurgiczna;
  • narażenie;
  • polikhemoterapia.

Objętość i czas trwania leczenia dobierana jest indywidualnie. To zależy od stadium raka, obecności przerzutów i wieku pacjenta.

Chirurg leczy ropne zapalenie węzłów chłonnych i jego powikłania. Co robi ten lekarz?

  1. Ujawnia ropień.
  2. Usuwa ropne treści.
  3. Sanituje i drenuje ranę.
  4. Zasysa wadę.
  5. Nakłada aseptyczny sos.

O wiele łatwiej jest zapobiegać zapaleniu węzłów chłonnych niż leczyć. Dlatego ważne jest, aby po pojawieniu się pierwszych objawów natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Do diagnostyki użyj kilku metod:

  • badanie pacjenta;
  • ultradźwięki (ultradźwięki);
  • tomografia komputerowa (CT);
  • strona biopsji.

Podczas badania pacjenta ważne jest, aby zapytać go szczegółowo o wystąpienie choroby. Możesz więc zidentyfikować przyczynę. Wielkość węzłów chłonnych, obecność bólu, stopień kohezji z otaczającymi tkankami, w którym występują regionalne grupy, w których zaognione są węzły, czy choroba jest symetryczna, oceniane są zmiany po prawej lub lewej stronie.

Ultradźwięki wykrywają gęstość węzła, obecność płynu w nim. Możesz sprawdzić jego strukturę, ocenić rozmiar. Ta metoda jest dość powszechna, ponieważ ma charakter informacyjny i nie jest droga.

Za pomocą CT można szczegółowo ocenić stan wszystkich ludzkich narządów i układów. Jeśli chodzi o węzły chłonne, jest badane:

  • rozmiar;
  • gęstość;
  • kontury;
  • jednorodność;
  • obecność płynu lub ropy;
  • stopień spójności z tkanką podskórną;
  • rozprzestrzenianie się zapalenia.

Możesz także zobaczyć obecność przerzutów.

Biopsję stosuje się do potwierdzenia lub zaprzeczenia etiologii raka zapalenia węzłów chłonnych. Metoda ta jest stosowana w przypadku, gdy terapia lekowa nie przynosi pożądanego efektu. Patogen wysiewa się na podłożu odżywczym i określa się jego wrażliwość na leki. Następnie wybiera się najbardziej skuteczne taktyki leczenia.

Ból węzłów chłonnych

Ból węzłów chłonnych lub ostre zapalenie węzłów chłonnych jest niespecyficznym objawem określonego procesu patologicznego. Ponieważ węzły chłonne są zlokalizowane niemal w całym ludzkim ciele, patologia może wystąpić wszędzie. Najczęściej występuje stan zapalny i ból w węzłach chłonnych szyi, pachwiny i okolicy podżuchwowej. Z tym obrazem klinicznym należy szukać pomocy medycznej, a nie samoleczenia.

Etiologia

Prawie każda patologia może powodować ból w węzłach chłonnych. Dość często taki patologiczny proces może być spowodowany silnym stresem lub napięciem nerwowym. Ogólnie możemy wyróżnić następujące czynniki etiologiczne:

  • zakaźne procesy grzybowe, pasożytnicze, bakteryjne;
  • procesy onkologiczne;
  • patologie w okolicy tarczycy (ból i zapalenie w węzłach chłonnych w szyi);
  • HIV;
  • ARVI;
  • gruźlica;
  • procesy zapalne w jamie ustnej, w górnych drogach oddechowych;
  • nadużywanie alkoholu;
  • choroby autoimmunologiczne.

Należy zauważyć i fakt, że zapalenie i ból w węzłach chłonnych jest bardziej prawdopodobne w przypadkach, gdy osoba ma osłabiony układ odpornościowy. W każdym razie taki objaw nie powinien być ignorowany, ponieważ może to być oznaką procesu patologicznego niebezpiecznego dla życia. O autodiagnozie i leczeniu nie można brać pod uwagę.

Symptomatologia

Kiedy obserwuje się zapalenie węzłów chłonnych, taki ogólny obraz kliniczny:

  • miejscowy wzrost temperatury;
  • niska temperatura ciała;
  • jeśli węzły chłonne w szyi są obolałe, można poczuć ból gardła;
  • palpacja odczuwa dyskomfort lub ból;
  • węzeł chłonny staje się większy;
  • ból głowy;
  • osłabienie, zmęczenie bez wyraźnego powodu;
  • gorszy lub brak apetytu;
  • drażliwość, wahania nastroju.

W przypadku uszkodzenia węzłów chłonnych w pachwinie ogólny obraz kliniczny może być uzupełniony następującymi objawami:

  • swędzenie i pieczenie w okolicy narządów płciowych;
  • zmniejszenie pożądania seksualnego lub jego braku;
  • dyskomfort podczas stosunku;
  • częste oddawanie moczu, które nie łagodzi.

Obecność takiego dodatkowego obrazu klinicznego w zapaleniu węzłów chłonnych może wskazywać na rozwój zakaźnego procesu w układzie moczowo-płciowym lub STD. Wymagana jest konsultacja ze specjalistycznym lekarzem specjalistą. Samo leczenie jest niedopuszczalne, ponieważ można jedynie zaostrzyć rozwój procesu patologicznego.

Jeśli węzły chłonne pod pachami bolą, ogólny obraz kliniczny można uzupełnić następującymi objawami:

  • zwiększony ból podczas podnoszenia rąk;
  • osłabienie i zmęczenie podczas pracy z rękami;
  • podczas palpacji powiększonych węzłów chłonnych ból może ustępować w przestrzeniach międzyżebrowych.

Powiększony węzeł chłonny pod pachą może wskazywać na specyficzny lub niespecyficzny proces zakaźny w ciele. Podobnie jak w innych przypadkach wymagana jest pilna interwencja lekarska.

Diagnostyka

Dlaczego bóle węzłów chłonnych, lekarz może powiedzieć, po dokładnej diagnozie i identyfikacji etiologii choroby. Pierwszym z nich jest szczegółowe badanie fizykalne pacjenta z wyczuwaniem zapalnych węzłów chłonnych. W celu dokładnego rozpoznania wymagane są następujące metody badań laboratoryjnych i instrumentalnych:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • test STD dla pachwinowych węzłów chłonnych;
  • analiza moczu;
  • badania immunologiczne;
  • Ultradźwięki narządów wewnętrznych;
  • RTG klatki piersiowej, jeśli podkorowe węzły chłonne są obolałe;
  • biopsja zapalnego węzła chłonnego.

Dokładny program diagnostyczny będzie zależeć od obrazu klinicznego, historii i stanu pacjenta.

Leczenie

Leczenie może zostać przepisane przez kompetentnego specjalistę medycznego po dokładnej diagnozie. Nierozsądne jest samodzielne usuwanie bólu i stanów zapalnych, ponieważ może to jedynie prowadzić do nasilenia procesu patologicznego.

Należy również zauważyć, że leczenie będzie zależało od lokalizacji procesu patologicznego. Zasadniczo stosowana jest terapia zachowawcza, jednak w przypadku rozpoczęcia procesu ropnego w węzłach chłonnych leczenie chirurgiczne przeprowadza się z eliminacją zajętego węzła chłonnego, a następnie drenażu.

Jeśli przyczyną patologii jest choroba wirusowa, zalecana jest terapia immunomodulująca, która może obejmować:

  • leki przeciwwirusowe;
  • leki wzmacniające układ odpornościowy;
  • nalewka z Echinacei.

Aby usunąć zaczerwienienie można przepisać leki miejscowe. Tylko lekarz prowadzący może przepisać dawkowanie, czas trwania leczenia i schemat leczenia. Niezależne wprowadzenie korekt w toku leczenia może wywołać komplikacje.

Oprócz leczenia medycznego lekarz może zalecić zabieg fizjoterapeutyczny:

  • ultradźwięki;
  • elektroforeza;
  • kąpiel błotna.

Antybiotyki są stosowane, jeśli przyczyną tego procesu jest infekcja bakteryjna.

Aby wyeliminować ból w węzłach chłonnych, można również użyć środków folk, ale tylko jako uzupełnienie głównego kursu leczenia i po konsultacji z lekarzem. Tradycyjna medycyna w tym przypadku zaleca:

  • witamina C w postaci soków, herbaty i świeżych owoców;
  • nalewka Echinacei, ponieważ to narzędzie jest dobrym antyseptycznym i zmniejsza stan zapalny;
  • Syrop Echinacea. Aby to przygotować, musisz wywar z korzenia tej rośliny, nalegać na nią przez 5 minut i przyjąć zgodnie z recepturą.

Co zrobić, jeśli bóle węzłów chłonnych, może powiedzieć tylko lekarz, po pełnym badaniu i ostatecznej diagnozy. Dlatego też, gdy pierwsze objawy powinny natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, a nie próbować samodzielnie eliminować objawy. Nawet jeśli takie działania pozwolą wyeliminować ból, to nie zagwarantuje to wyeliminowania głównej przyczyny procesu patologicznego.

Zapobieganie

Nie ma konkretnych metod zapobiegania bólu w węzłach chłonnych, ponieważ nie jest to osobna choroba. Zasadniczo można temu zapobiec, jeśli przestrzegane są następujące środki zapobiegawcze:

  • terminowo i prawidłowo leczyć wszystkie dolegliwości;
  • przestrzegaj zasad zdrowego stylu życia;
  • być chronione przez prezerwatywę podczas stosunku;
  • systematycznie poddawać się badaniom lekarskim;
  • nie leczyć się samemu.

Praktykowanie takich prostych zaleceń pomoże zminimalizować ryzyko zachorowania, w obrazie klinicznym, który ma ten objaw.

"Ból w węzłach chłonnych" obserwuje się w chorobach:

Glistka u dzieci jest patologią związaną z chorobami pasożytniczymi, która jest najczęściej diagnozowana u dzieci. W zdecydowanej większości przypadków choroba występuje u niemowląt w wieku poniżej 5 lat. Czynnikiem prowokującym chorobę jest robak, a mianowicie ludzka obleńca (łac. Ascaris lumbricoides). Pasożyt może przeniknąć do organizmu dziecka na kilka sposobów, ale najbardziej powszechnym mechanizmem przenoszenia jest kontakt.

Aftowe zapalenie jamy ustnej jest typem zwykłego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, któremu towarzyszy pojawienie się rufy, tj. Małe białe wrzody z czerwoną obwódką, które mają kształt koła lub owalu (mogą występować samodzielnie lub występują w dużych ilościach). Głównymi objawami choroby są: dyskomfort w postaci bólu i pieczenia, nasilony podczas posiłku. Nowotwory goją się w ciągu około dziesięciu dni, nie pozostawiając po sobie śladu, tylko niektóre rodzaje dolegliwości mogą wywołać blizny.

Zapalenie oskrzeli jest procesem zapalnym, który atakuje węzły chłonne oskrzeli. Choroba w większości przypadków jest spowodowana zakażeniem gruźlicą, dlatego ten patologiczny proces nazywany jest gruźlicą oskrzelową.

HIV jest podstępną infekcją, która nie objawia się przez długi czas. Dlatego niezwykle trudno jest określić objawy zakażenia wirusem HIV u kobiet, zwłaszcza na wczesnym etapie, ponieważ mają one charakter ogólny, co nie wskazuje na obecność wirusa w ciele. W tym samym czasie, jeśli nie rozpoczniesz terapii antywirusowej w odpowiednim czasie, oczekiwana długość życia pacjenta jest zmniejszona, ponieważ objawy choroby postępują i ostatecznie prowadzą do rozwoju AIDS. Pierwsze objawy choroby nie dają wyobrażenia o przyczynach ich pojawienia się, dlatego leczenie choroby jest utrudnione ze względu na kliniczny charakter tych objawów i niezdolność do postawienia diagnozy w okresie inkubacji.

HIV u mężczyzn jest niebezpieczną chorobą wirusową, której dzisiaj nie można całkowicie wyleczyć. Ma kilka sposobów infekcji. Przeważnie są to chorzy mężczyźni w wieku rozrodczym. Możliwy transfer z matki na płód. W tym przypadku objawy choroby pojawiają się w dzieciństwie.

Zapalenie błony śluzowej nosa jest również nazywane zapaleniem błony śluzowej nosa i jest chorobą zapalną, którą można łatwo pomylić z przeziębieniem. Choroba występuje w górnych drogach oddechowych, a mianowicie w nosogardzieli, migdałkach lub limfatycznych. Co do zasady często można spotkać się z nieżytem nosa u dziecka, jednak u dorosłych często obserwuje się je.

Rak rozwija się z nabłonka - jest to jeden z rodzajów nowotworów złośliwych. Tkanka nabłonka jest wyłożona błoną śluzową narządów wewnętrznych, powierzchni ciała, mięśni, dróg moczowych, przewodu żołądkowo-jelitowego, gruczołów, układu oddechowego, dlatego guz może występować w dowolnym narządzie, w którym znajdują się komórki nabłonkowe i mają dowolną lokalizację.

Dławica piersiowa jest ostrą chorobą o charakterze zakaźnym, charakteryzującą się miejscowym zapaleniem jednego lub kilku elementów limfadenoidalnego pierścienia gardła. Zazwyczaj zapalenie obejmuje migdałki, ale możliwe jest również uszkodzenie krtani i gardła. Patogenne mikroorganizmy mogą wywoływać taką chorobę, w tym meningokoki, paciorkowce, pałeczki hemofilne i inne. Choroba nie ma ograniczeń dotyczących płci i wieku.

Zapalenie węzłów chłonnych jest procesem zapalnym zlokalizowanym w węzłach chłonnych. W rzadkich przypadkach jest to patologia niezależna, najczęściej jej obecność jest rodzajem symptomu, który sygnalizuje, że wszelkie reakcje patologiczne zachodzą w ciele ludzkim. Warto zauważyć, że objawy zapalenia węzłów chłonnych mogą być różne - wszystko zależy od tego, jakiego rodzaju patologia postępuje u ludzi.

Zapalenie węzłów chłonnych u dzieci jest chorobą, w której występuje zapalna zmiana węzłów chłonnych, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Patologia zawsze działa jako choroba wtórna, co oznacza, że ​​jest to reakcja organizmu na inne procesy zachodzące w niej.

Mastopatia jest łagodną (w przeważającej większości przypadków) chorobą piersi, która występuje na tle nierównowagi hormonalnej w ciele kobiety. choroba sutka, objawy, które znajdują się w grupie kobiet w wieku rozrodczym (między 18-45 lat), znamienny przez rozwój procesów patologicznych w tkankach węzłów chłonnych postaci przyrostów.

Procesy zapalne, które występują w szpiku kostnym, wskazują na chorobę zapalenia kości i szpiku szczęki. Rozwój złego samopoczucia jest wynikiem przenikania organizmów zakaźnych do tkanki kostnej. Ta choroba jest złożona i jest jedną z najniebezpieczniejszych dolegliwości. Ponadto, w wyniku zapalenia szpiku szczęki pojawia uogólnienie, czyli stan, w którym nie wpływa tylko na pewnej części kości, a także kości, cały system jest całkowicie ludzkie. Choroba rozprzestrzenia się na wszystkie tkanki kostne i jest spowodowana rozwojem zapalenia i infekcji organizmu.

Rak brodawkowaty jest częstym typem nieagresywnego nowotworu złośliwego. Jest zlokalizowany w dowolnym narządzie, najczęściej w węzłach chłonnych szyjnych, tarczycy, pęcherzu moczowym, nerkach. Ze wszystkich typów raka tarczycy 80-85% jest brodawkowatych.

Rak piersi jest chorobą, której towarzyszy tworzenie nabłonkowej masy guza w piersi, w której jej wzrost następuje z przewodów gruczołu lub z jego segmentów. Rak piersi, którego objawy mogą być oparte na porażce jednego lub obu gruczołów w tym samym czasie, jest jedną z najczęstszych patologii nowotworowych (nowotworowych) u kobiet.

Zespół przewlekłego zmęczenia (skrót SHU) jest stanem, w którym występuje osłabienie psychiczne i fizyczne spowodowane nieznanymi czynnikami i trwające od sześciu miesięcy lub dłużej. Zespół przewlekłego zmęczenia, którego objawy mają być w pewnym stopniu związane z chorobami zakaźnymi, jest również ściśle związany z przyspieszonym tempem życia populacji i zwiększonym przepływem informacji, dosłownie spadając na osobę w celu jego późniejszego postrzegania.

Streptococcal ból gardła - ostra choroba zakaźna, często wpływa na migdałki. Czynniki sprawcze choroby, zgodnie z nazwą, są paciorkowcami (grupa A). Zakażenie odbywa się za pośrednictwem unoszących się w powietrzu kropelek - podczas rozmowy z nosicielem wirusa, a także podczas kaszlu lub kichania. Od momentu zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów mija średnio trzy dni. Choroba występuje u każdej osoby indywidualnie. Często można go pomylić z ostrymi infekcjami dróg oddechowych, które często diagnozują przewlekłe paciorkowcowe zapalenie migdałków, które może prowadzić do rozwoju późnych powikłań.

Zapalenie migdałków to proces zapalny, który występuje w okolicy migdałków i charakteryzuje się czasem trwania własnego przebiegu. Zapalenie migdałków, którego objawy są również określane jako bardziej powszechna nazwa choroby "dusznica bolesna", jest w zmianach patologicznych w części ustnej gardła, podobnych do siebie, ale różniących się własną etiologią i przebiegiem.

Choroba drapania kota (felinoz) to choroba zakaźna, która zaczyna się rozwijać z powodu ukąszenia lub zadrapania kota. Występuje z tworzeniem specyficznych ropnych grudek, co powoduje regionalne zapalenie węzłów chłonnych. Konsekwencje takiej patologii mogą być niezwykle niebezpieczne.

Mastopatia fibrobutyczna jest patologią o charakterze fibrocystycznym, charakteryzującą się szybką proliferacją komórek w tkankach gruczołów sutkowych, a także nieprawidłowym stosunkiem nabłonka i składników tkanki łącznej. Ta dolegliwość w medycynie należy do grupy procesów dysplastycznych łagodnego przebiegu w chorobach gruczołu sutkowego.

Folikularne zapalenie gardła - choroba charakteryzująca się ropnym zapaleniem mieszków włosowych migdałków. W przypadku progresji takiej choroby ropa znajduje się na powierzchni formacji limfoidalnej gardła w postaci oddzielnych zmian punktowych. Proces patologiczny może wpływać na migdałki gardłowe, podniebienne, jajowate i językowe. Postępowi dławicy pęcherzykowej towarzyszy regionalne zapalenie węzłów chłonnych i ciężka hipertermia.

Zaraza jest ostrą chorobą o charakterze zakaźnym, która jest szczególnie niebezpieczną infekcją i charakteryzuje się endemicznością. W miarę postępu patologii następuje zmiana w obrębie węzłów chłonnych, skóry oraz zespołu ciężkiego zatrucia. Kieszenie dżumy są obecne na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy i Australii. Infekcje nosicielki to czarne szczury.

Dzięki ćwiczeniom i wstrzemięźliwości większość ludzi może obejść się bez medycyny.

Ból węzłów chłonnych

Informacje ogólne

Węzły chłonne to formacje limfoidalne wielkości fasoli lub grochu, pełniące funkcję ochrony przed infekcjami. Węzły chłonne filtrują bakterie i inne potencjalne czynniki zakaźne z tkanek ciała. Zawierają również limfocyty - są to krwinki białe, które zwalczają infekcje. Węzły chłonne są zlokalizowane w grupach lub pojedynczo w miejscach, które są strategicznie ważne dla organizmu i stanowią część układu limfatycznego, który obejmuje także sieć naczyń krwionośnych, przez którą przepływa specjalny płyn, zwany limfą.

Limfa jest przezroczystą, lekko żółtawą cieczą. Myje i chroni wiele komórek i tkanek organizmu. Płyn zbiera się ze wszystkich części ciała w naczyniach limfatycznych, a następnie wlewa się do krwioobiegu. Oprócz naczyń limfatycznych układ limfatyczny składa się z dwóch typów tkanki limfatycznej: narządów limfatycznych, takich jak węzły chłonne, śledziona i grasica; i wysepki tkanki limfatycznej, wystające lub ukryte, zlokalizowane na migdałkach, w żołądku, jelicie cienkim i skórze. Wszystkie elementy limfoidalne odgrywają rolę barierową w ochronie organizmu przed infekcją.

Wśród głównych grup węzłów chłonnych, z których każda chroni i drenuje różne części ciała, możemy wyróżnić węzły chłonne w odcinku szyjnym, pachowym i pachwinowym (w fałdzie pomiędzy udo i obszarem łonowym). Inne pojedyncze węzły chłonne i ich grupy znajdują się głębiej, na przykład w klatce piersiowej lub jamie brzusznej, i zwykle nie są widoczne dla lekarza po badaniu.

Zapalenie węzłów chłonnych jest stanem zapalnym węzłów chłonnych, często połączonym z zapaleniem naczyń chłonnych. Stan zapalny, należy zaalarmować powiększony węzeł chłonny. Z reguły ten objaw wskazuje na wystąpienie choroby. W większości przypadków przyczyną zapalenia węzłów chłonnych są tak zwane obrzęk węzłów chłonnych i procesy zakaźne.

Przyczyny zapalenia węzłów chłonnych

Nie jest to zaskakujące, ponieważ węzły chłonne są rodzajem sita, filtrując wszystkie substancje, które dostają się do krwioobiegu. Gdy drobnoustroje chorobotwórcze dostaną się do takich "pułapek odpornościowych", białe krwinki są aktywowane w węzłach chłonnych, które niszczą atakujące mikroorganizmy. Jednak w niektórych przypadkach jest tak wiele zagranicznych agentów, że początkowa liczba komórek ochronnych po prostu nie radzi sobie z zadaniem. Następnie "białe cielęta" zaczynają się rozmnażać, aby zwalczyć infekcję ze zdwojoną siłą. W rezultacie skóra na węzłach chłonnych zaczerwieni się, a one same powiększają swój rozmiar i stają się bolesne.

Objawy zapalenia węzłów chłonnych są zwykle następujące:

wzrost i ból w węzłach chłonnych;

Pojawienie się intensywnego bólu, zaczerwienienia skóry w miejscu węzła chłonnego sugeruje, że występuje ropienie samych węzłów. Jeśli ogólny stan się pogorszy (temperatura wzrośnie, pojawią się dreszcze i poważne osłabienie), wówczas rozwija się ropne zapalenie węzłów chłonnych.

Jeśli wzrostowi jednego węzła chłonnego nie towarzyszy bolesność, gorączka, postępujący wzrost węzła, sugeruje to, że ten węzeł chłonny jest bardziej aktywny niż inne. Najczęściej występuje to w tle lub po chorobie. Z biegiem czasu węzeł chłonny powraca do swojej normalnej wielkości.

W zależności od rozpowszechnienia choroby powiększenie węzłów chłonnych jest lokalne lub uogólnione. Lokalny wzrost węzłów chłonnych, w którym występuje jedna grupa węzłów chłonnych, z ogólnym wzrostem węzłów chłonnych, dotyczy to więcej niż dwóch grup węzłów chłonnych, które nie sąsiadują ze sobą.

Przyczyny bólu w węzłach chłonnych

W większości przypadków wzrost i ból w węzłach chłonnych jest odpowiedzią na zakażenie, uogólnione lub zlokalizowane, zwykle wymagające leczenia. Jednak niektóre poważne choroby, w tym poważne infekcje, mogą rozpocząć się od powiększenia jednego węzła chłonnego lub jednej grupy węzłów chłonnych.

Obrzęk węzłów chłonnych może wskazywać na różne stany, poczynając od powszechnych chorób (infekcje, takie jak przeziębienie lub ból gardła), aż po rzadkie choroby (wczesne objawy raka, takie jak białaczka (białaczka) lub chłoniak). Na ogół wzrost liczby węzłów chłonnych u dzieci jest częstszy niż u dorosłych, niezależnie od ciężkości choroby.

U niektórych dzieci, normalne węzły chłonne, szczególnie te zlokalizowane u podstawy czaszki i przedniej powierzchni szyi, są tak widoczne, że wydają się powiększone podczas badania. W przypadku braku innych objawów choroby, wzrost węzłów chłonnych może nie być charakterystyczną cechą choroby, ale normalnym stanem dla niej. Niemniej jednak wiadomo, że znaczny wzrost wielkości jednego węzła chłonnego - ponad 2,5 cm - zwykle wskazuje na poważną chorobę.

Ostre zapalenie węzłów chłonnych

Ostre zapalenie węzłów chłonnych zaczyna się od bólu w węzłach chłonnych i ich wzrostu, a także:

podwyższyć temperaturę ciała.

Często zapalenie węzłów chłonnych występuje w stanach zapalnych naczyń limfatycznych. Nasilenie objawów stanu zapalnego zależy bezpośrednio od stanu zapalnego w miejscu zakażenia. Ale czasami, gdy stan zapalny ustępuje w ognisku pierwotnym, zapalenie w węzłach chłonnych trwa.

Ostre zapalenie węzłów chłonnych może być:

katar (zapalenie bez ropy);

krwotoczny (w płynie zapalnym jest domieszka krwi);

Przy nieżytowym zapaleniu w węzłach chłonnych, ogólny stan cierpi na niewielki, regionalny (zlokalizowany w obszarze pierwotnego ogniska infekcji) węzły chłonne są powiększone i bolesne, nie są przylutowane do otaczających tkanek, skóra nad nimi nie jest zmieniona. Gdy pojawia się ropa, bóle stają się intensywne, skóra nad węzłami chłonnymi staje się czerwona i zaogniona, węzły chłonne stają się nieruchome, a także pojawiają się ogólne oznaki stanu zapalnego - wysoka gorączka, bóle głowy.

Rokowanie w początkowych postaciach zapalenia węzłów chłonnych i rozpoczęte w odpowiednim czasie leczenie jest w większości przypadków korzystne. Ropny proces może prowadzić do śmierci węzła chłonnego, a następnie zastąpienia go tkanką łączną i upośledzeniem drenażu limfatycznego (obrzękiem) w tym obszarze. Ostry stan zapalny węzłów chłonnych może być utrudniony przez zakrzepowe zapalenie żył (zapalenie żył), rozprzestrzenianie się procesu ropnego w otaczających tkankach, zatrucie krwi (sepsa). Ostra postać choroby może również stać się przewlekła.


Przewlekłe zapalenie węzłów chłonnych

Przewlekłe zapalenie węzłów chłonnych może od początku występować przewlekle w chorobach zapalnych o małym nasileniu (na przykład w przewlekłej dusznicy bolesnej) lub może wystąpić po ostrym procesie. Przewlekłemu procesowi zapalnemu w węzłach chłonnych towarzyszy najczęściej proliferacja tkanek i bardzo rzadko towarzyszy ropienie tkanek.

W przewlekłym zapaleniu węzłów chłonnych dochodzi do wzrostu i stwardnienia węzłów chłonnych, które są gęste, bezbolesne w dotyku, nie spawane z otaczającymi tkankami. W tym samym czasie węzły chłonne pozostają powiększone przez długi czas, ale jednak zmniejszają się z powodu proliferacji tkanki łącznej i marszczenia. W niektórych przypadkach wyraźna proliferacja tkanki łącznej w węzłach chłonnych może prowadzić do zaburzeń krążenia limfy i obrzęków.

Przyczyny limfadenopatii można podzielić na sześć grup:

zlokalizowana (lokalna) infekcja;

uogólniona (wspólna) infekcja;

choroby tkanki łącznej;

Zlokalizowane infekcje mogą być następujące:

Bakteryjny Pojedynczy epizod powiększonego węzła chłonnego jest zwykle spowodowany zakażeniem gronkowcem lub paciorkowcem. Rzadkie choroby bakteryjne obejmują dżumę i błonicę. Gruźlica to długoterminowa zlokalizowana infekcja.

Wirusowe. Typowe choroby powodujące powiększenie węzłów chłonnych to drapanie kota i różyczka.

Innymi czynnikami powodującymi zakażenie mogą być organizmy jednokomórkowe (pierwotniaki), grzyby i krętki. Jedną z najczęstszych przyczyn zlokalizowanych obrzęk węzłów chłonnych jest przemijające zapalenie, które występuje natychmiast po immunizacji dziecka, na przykład przeciwko błonicy, kokluszowi i tężcowi (DPT).

Istnieją również uogólnione infekcje, które są podzielone na:

Bakteryjny Rozległe infekcje skóry (takie jak liszajec), gruźlica, zatrucie krwi i dur brzuszny są typowymi przyczynami limfadenopatii.

Wirusowe. Zakażenie mononukleozą, zakażenie wirusem cytomegalii, różyczką, ospą wietrzną są typowymi przyczynami. Niektórzy badacze sugerują, że AIDS (Acquired Immunodeficiency Syndrome) to wirus wywoływany przez przyczynę wzrostu węzłów chłonnych.

Inne patogeny uogólnionych infekcji to pierwotniaki i krętki, mikroskopijne organizmy, które powodują infekcje i obrzęki.

Ważne jest, aby pamiętać, że przy uogólnionej infekcji limfadenopatia jest najpierw zlokalizowana (ograniczona do określonego miejsca), a dopiero potem staje się uogólniona (wspólna). Zaburzenia tkanki łącznej powodujące powiększenie węzłów chłonnych obejmują artretyzm i układowy toczeń rumieniowaty układowy.

Stany nadwrażliwości powodujące powiększenie węzłów chłonnych to reakcje na niektóre leki i substancje, na przykład surowica końska stosowana do produkcji antysurowice w przypadku niektórych chorób. Powiększenie węzłów chłonnych jest spowodowane przez nowotwory, takie jak białaczka, choroba Hodgkina i chłoniak nieziarniczy. W przypadku bólu w węzłach chłonnych należy zwrócić się o pomoc do specjalisty chorób zakaźnych, chirurga lub onkologa. Lekarz dokona dokładnej diagnozy i przepisze właściwe leczenie.

Dlaczego węzły chłonne w szyi bolą i co robić?

Ból w węzłach chłonnych jest dziś problemem zarówno wśród dorosłych, jak i wśród dzieci. Przyczyn jej występowania jest wiele, a przeziębienia są dalekie od głównych. Dlatego bardzo ważne jest, aby być poinformowanym o przyczynach bólu w węzłach chłonnych, ponieważ w przyszłości pozwoli to na ścisłe monitorowanie stanu zdrowia, nie opóźnia wizyty u lekarza i natychmiast podejmuje wszelkie działania terapeutyczne i zapobiegawcze.

Kod ICD-10

Przyczyny bólu węzłów chłonnych szyi

Węzeł chłonny jest małym narządem układu limfatycznego, który działa jak filtr biologiczny w ciele. Limfa przepływa przez węzły chłonne, które pochodzą z narządów i części ciała. W naszym ciele znajduje się kilka grup węzłów chłonnych, każda z tych grup pełni swoją funkcję ochronną, koncentrując się na ochronie narządu lub narządu. Głównymi funkcjami szyjnych węzłów chłonnych jest ochrona przed infekcjami i guzami narządów zlokalizowanymi w szyi i bezpośrednio chronią głowę i mózg. Zapalenie i tkliwość węzła chłonnego nazywane jest zapaleniem węzłów chłonnych i jest najczęściej wynikiem zakażenia lub rzadziej, z powodu zmian podobnych do guza. Jeśli bolą węzły chłonne w szyi, możemy podejrzewać, że miejsce zakażenia znajduje się w pobliżu miejsca węzłów chłonnych. Mogą to być ostre infekcje dróg oddechowych, infekcje gardła i choroby uszu. Towarzyszące objawy zapalenia węzłów chłonnych to gorączka, ogólne złe samopoczucie i ból głowy. Kiedy węzły chłonne w szyi bolą, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ zwykle stan zapalny może przekształcić się w ropną postać.

Objawy bólu węzłów chłonnych szyi

Zwykle węzły chłonne na szyi stają się zaognione i bolą same, w każdym razie ich wzrost i bolesność wskazują, że w ciele występuje proces zapalny. Natychmiast po wejściu patogenu do węzła chłonnego limfocyty znajdujące się w węźle chłonnym rozpoczynają proces oporności i niszczą szkodliwe wirusy i bakterie. Ale w większości przypadków temu procesowi zabijania wirusów towarzyszy ból i związane z nim objawy.

Zapalenie węzłów chłonnych w szyi można podzielić na trzy rodzaje:

  1. Stan zapalny, któremu towarzyszy ból o słabej intensywności, który normalnie nie jest odczuwany, ale objawia się nieznacznie podczas badania palpacyjnego. Nie obserwuje się wyraźnego wzrostu węzła chłonnego, węzeł jest dotykany pod skórą, ale nie wystaje ponad jego poziom. Temperatura, osłabienie i ból głowy są praktycznie nieobecne. Może pojawić się lekki ból gardła.
  2. Zapalenie, któremu towarzyszy ból nie tylko podczas badania palpacyjnego, ale również w zwykłej pozycji. Występuje wzrost węzła chłonnego, który można zobaczyć wizualnie, węzeł jest dobrze wyczuwany i wystaje ponad poziom skóry. Objawy towarzyszące to osłabienie, gorączka, ból głowy, ból gardła.
  3. Ropne zapalenie węzła chłonnego, które objawia się silnym bólem i zaczerwienieniem skóry w węzłach chłonnych. Objawy ropnego zapalenia obejmują gorączkę, dreszcze, a czasami gorączkę, osłabienie, ogólne złe samopoczucie i silny ból głowy.

W każdym razie, gdy węzły chłonne w szyi bolą, wizyta u lekarza jest obowiązkowa. Niemożliwe jest samo-wyleczenie zapalenia węzłów chłonnych, zwłaszcza jeśli jest on w stanie ostrym lub zaawansowanym.

Ból węzła chłonnego w szyi w prawo

Kiedy węzeł chłonny w szyi po prawej stronie boli, może to wskazywać na proces zapalny w gardle, powiększenie i zapalenie prawego płata tarczycy lub zapalenie prawego migdałka. Rzadziej można podejrzewać każdy rodzaj infekcji, która rozprzestrzenia się z języka, zębów, ust i miękkich tkanek twarzy. Przed rozmową o tym, co należy zrobić, warto wspomnieć, że w żadnym wypadku nie trzeba robić, gdy węzły chłonne w szyi bolą - to jest je rozgrzewać, stosować kompresy na bolesnym obszarze i angażować się w każdy rodzaj samodzielnego leczenia.

Jedynym wynikiem powyższych zabiegów może być ropień węzła chłonnego. Nawet jeśli ból i powiększenie węzła chłonnego jest nieistotne, w każdym przypadku wizyta u lekarza jest niezbędna. Powodem tak pilnej wizyty jest to, że czynnik zakaźny ma tendencję do szybkiego rozprzestrzeniania się, a stan zapalnej węzłów chłonnych bez podjęcia niezbędnych środków leczenia może znacznie pogorszyć się, a najbardziej niekorzystnym wynikiem będzie stan zapalny wszystkich węzłów chłonnych w ciele.

Ból węzła chłonnego w szyi po lewej stronie

Przyczyny bólu węzłów chłonnych w lewej szyi są prawie takie same jak przyczyny bólu węzłów chłonnych w szyi po prawej stronie. Ale tutaj warto dodać, że z bólem węzłów chłonnych w szyi po lewej stronie można podejrzewać zmiany jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej. Jeśli zapalenie rozprzestrzenia się na lewy podmózgowy węzeł chłonny, przyczyną mogą być choroby zakaźne, takie jak zakaźna mononukleoza, wirus cytomegalii, toksoplazmoza. W szczególności te choroby są charakterystyczne dla dzieci. W każdym razie, aby ustalić przyczynę choroby, przeprowadza się ogólne i biochemiczne badanie krwi, pełną analizę moczu, rzadziej lekarz może przepisać ultradźwięki niektórych narządów jamy brzusznej lub przebicie węzła chłonnego. Według statystyk, w 25% przypadków zapalenia węzłów chłonnych w szyi, występuje również równoległe zapalenie całego układu limfatycznego organizmu. Dlatego, jeśli bóle węzłów chłonnych w szyi bolą, ich stan zapalny jest zaznaczony i czujesz słabość, dreszcze i gorączkę, wtedy jedynym sensownym i logicznym rozwiązaniem będzie wezwanie pomocy medycznej lub, jeśli pozwoli na to warunek - niezależna wizyta u lekarza.

Ból węzła chłonnego w szyi od tyłu

Najczęściej ból i powiększony węzeł chłonny szyi są widoczne od tyłu u dzieci, ponieważ jedną z głównych przyczyn tego stanu jest zakaźna mononukleoza, która dotyka dzieci bardziej niż dorosłych. Zwykle oprócz wyraźnego obrzęku węzłów chłonnych występuje obrzęk twarzy i silny ból w okolicy szyi. Aby zdiagnozować mononukleozę, należy przeprowadzić badanie na obecność zakażenia Epsteina-Barra. Gdy bolą węzły chłonne w tylnej części szyi, przeprowadzają również testy na obecność wirusa cytomegalii, gruźlicy, tularemii, brucelozy i opryszczki 1,2 i 6, ponieważ choroby te mogą również powodować powiększenie węzłów chłonnych. Osobną grupę przyczyn bólu w szyjnych węzłach chłonnych stanowią choroby nowotworowe, takie jak limfogranulomatoza i białaczka limfatyczna. W tym przypadku węzeł chłonny jest obiektywnie solidny, powiększony i nieruchomy. W tym przypadku przeprowadza się radykalne leczenie, takie jak chemioterapia i radioterapia.

Jeśli węzeł chłonny w szyi boli?

Ciężka i ostra bolesność węzła chłonnego wskazuje na zaniedbanie choroby lub ostry proces zapalny, który obecnie zachodzi w organizmie lub znajduje się bezpośrednio w samym węźle chłonnym.

Oddzielnie występują również takie przyczyny bólu w węźle chłonnym, jak:

  • reakcja alergiczna na leki
  • reakcja alergiczna na ukąszenia owadów
  • reakcja immunologiczna na szczepienie

Przeważnie reakcjom układu odpornościowego towarzyszy wyraźny wzrost i wyraźna bolesność węzła chłonnego, obrzęk twarzy, gorączka, dreszcze, gorączka. Dlatego też, jeśli węzły chłonne w szyi bolą źle, to znoszenie i oczekiwanie na normalizację stanu samo w sobie jest surowo zabronione. W każdym razie samoleczenie i nieterminowe szukanie pomocy u specjalisty może mieć negatywny i śmiertelny skutek.

Dlaczego węzły chłonne bolą: przyczyny bólu, komplikacje, kiedy powinienem szukać pomocy u lekarza?

Węzły chłonne - narząd obwodowy układu limfatycznego, który jest rozprowadzany po całym ciele. Chronią organizm przed bakteryjnymi i innymi zakaźnymi patogenami. W przypadku uszkodzenia węzłów chłonnych może to oznaczać zarówno chorobę zakaźną, jak i nowotwory złośliwe, więc jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy, należy skonsultować się z lekarzem. W artykule omówiono przyczyny powstawania różnych węzłów chłonnych.

Ból węzłów chłonnych: krótki opis objawu

Głównymi funkcjami szyjnych węzłów chłonnych jest ochrona przed infekcjami i nowotworami narządów zlokalizowanych w szyi.

Ludzkie ciało zawiera około 600-800 węzłów chłonnych, z których 300 znajduje się w głowie i szyi. Ból związany z obrzękiem węzłów chłonnych może wskazywać na chorobę o różnym nasileniu. Przyczyny mogą wahać się od nieszkodliwych infekcji do cięższych nowotworów złośliwych. W większości przypadków przyczyną bólu w węzłach chłonnych jest nieszkodliwe przeziębienie, które zanika samoistnie.

Węzły chłonne pełnią funkcję ochronną: filtrują krążący płyn limfatyczny, który oprócz odpadów i składników odżywczych zawiera także patogenne mikroorganizmy. Jeśli układ odpornościowy jest zajęty usuwaniem dużej liczby patogenów, węzły chłonne mogą rosnąć i cierpieć.

Występują ostre (mniej niż 4 tygodnie) i przewlekłe (ponad 4 tygodnie) bóle w węzłach chłonnych. Czas jego działania w znacznym stopniu zależy od przyczyny objawu. Po przeziębieniu węzły chłonne już nie bolą przez 5-10 dni. W przypadku innych zakażeń mogą one pozostawać obrzęk nieco dłużej.

W praktyce klinicznej rozróżniają one również etap przejściowy pomiędzy przebiegiem przewlekłym a ostrym - tzw. Podostre. Jego czas trwania waha się od 4 do 6 tygodni.

Inne objawy

Węzły chłonne są zwykle nie tylko bolesne, ale również powiększone. Ból najczęściej występuje po naciśnięciu na nich. Jeśli staną się bardzo duże w krótkim czasie, ból może być również spowodowany ostrym ściskaniem sąsiadującej tkanki.

Najczęściej pacjenci i powiększone węzły chłonne występują w głowie i szyi: w pobliżu uszu, pod płatem ucha, żuchwy lub nad obojczykiem. Również w pachach iw pachwinie występują bolesne węzły chłonne i silnie odczuwalne.

Niektóre objawy mogą wskazywać na obecność łagodnej lub złośliwej choroby. Z łagodnością obie strony ciała mają tendencję do pęcznienia. Węzły chłonne mają miękką teksturę, lekko powiększoną i lekko owrzodzoną.

Szybki wzrost węzłów chłonnych po jednej stronie ciała, pojawienie się gorączki, zmniejszenie masy ciała i nocne poty mogą wskazywać na chorobę złośliwą. Szybki wzrost węzła chłonnego może również powodować silne zaczerwienienie skóry.

Przyczyny zapalenia węzłów chłonnych: łagodne i złośliwe

Mobilne i miękkie węzły chłonne są charakterystyczne dla łagodnego zapalenia.

Ból węzłów chłonnych jest najczęściej spowodowany infekcjami bakteryjnymi lub wirusowymi. Zazwyczaj węzły chłonne mają rozmiar około 0,5-1,0 cm, w aktywowanej postaci mogą być większe niż 2 cm, a obrzęk zwiększa napięcie w tkance i samym węźle. Ten stan może być bolesny, szczególnie podczas naciskania na dotkniętą część.

W przypadku łagodnych chorób (infekcje, łagodne nowotwory) węzły chłonne są obrzęknięte, bolesne, miękkie i ruchliwe. W tym przypadku pęcznieją po obu stronach lub w całym ciele (zapalenie wszystkich węzłów chłonnych w ciele). Najczęstsze przyczyny łagodnego zapalenia węzłów chłonnych to zapalenie migdałków lub zębów, gorączka gruczołowa, choroba z Lyme, gruźlica, AIDS z HIV i toksoplazmoza.

W chorobach nowotworowych węzły chłonne są obrzęknięte, bezbolesne, twarde i słabo ruchliwe. Zaburzenie jest spowodowane zarówno wzrostem liczby komórek nowotworowych w węzłach chłonnych, jak i rozprzestrzenianiem się poszczególnych guzów przez limfę.

Główne powody, dla których występuje bolesne zapalenie węzłów chłonnych w różnych częściach ciała:

  • Węzły chłonne w szyi: infekcje w głowie lub twarzy (zapalenie ucha środkowego lub infekcje nosa i gardła), gruczoły ślinowe, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, chłoniaki, odra, epidemiczne zapalenie ślinianek przyuszniczych, różyczka lub ospa wietrzna.
  • Węzły chłonne w okolicy pachwiny: choroby zapalne narządów miednicy, dróg moczowych, zakrzepica, zapalenie wyrostka robaczkowego, chłoniak Hodgkina.
  • Węzły chłonne w dole pachowym: rak lub zapalenie piersi, rak gruczołu limfatycznego.

Inne choroby, w których węzły chłonne mogą być chore:

  • Ropnie (nagromadzenie ropy).
  • Sarkoidoza (choroba płuc).
  • Gruźlica.
  • Kiła
  • Hiv
  • Malaria
  • Leiszmanioza.
  • Reumatoidalne zapalenie stawów.
  • Toczeń rumieniowaty układowy.

Wreszcie, złośliwe choroby mogą być również przyczyną bolesnego wzrostu węzłów chłonnych. Bolesne węzły chłonne prawie zawsze są spowodowane nieszkodliwą przyczyną. Tylko w rzadkich przypadkach są one wynikiem choroby nowotworowej.

Komplikacje

Obrzękowi z bólem w węzłach chłonnych często towarzyszy zaczerwienienie i przegrzanie w uszach. Gorączka, zmęczenie i wyczerpanie mogą również wystąpić w zależności od przyczyny.

Często obrzęk węzłów chłonnych w klatce piersiowej jest głównym objawem raka piersi. Węzły chłonne zwykle nie są bolesne, szorstkie i źle się poruszają.

Innym powodem zwiększenia obszaru klatki piersiowej może być stan zapalny w tkance klatki piersiowej (na przykład zapalenie sutka). Węzły chłonne są zwykle bolesne, poruszają się łatwo i mogą się od siebie różnić.

U kobiet lub mężczyzn, którzy golą się w ramionach, można również powiększyć węzły chłonne. Regularne golenie powoduje niewielkie uszkodzenia skóry; urazy mogą prowadzić do przenikania bakterii pod skórą. Występują drobne i nieszkodliwe stany zapalne, które mogą powodować zapalenie węzłów chłonnych.

W przypadku obrzęk węzłów chłonnych w obszarze piersi, zawsze należy skonsultować się z lekarzem (zwłaszcza kobietą), aby wyjaśnić możliwą przyczynę stanu. Oprócz przeziębienia i infekcji nawet niewielkie zmiany w tym obszarze mogą prowadzić do obrzęku węzłów chłonnych.

Jeśli zapalenie lub ból są spowodowane przez złośliwą chorobę - chłoniak Hodgkina lub chłoniaki nieziarnicze - może to prowadzić do śmiertelnych konsekwencji. Kiedy leczenie rozpoczyna się późno, większość pacjentów umiera.

Z którym lekarzem się skontaktować i jakie są objawy?

Lekarz rodzinny pomoże ustalić przyczynę zapalenia i przepisać leczenie

Co zrobić, gdy boli się różne węzły chłonne? Jeśli ból utrzymuje się przez dłuższy czas lub objawy powracają, należy skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest wizyta u lekarza, jeśli wystąpią następujące objawy:

  • silny ból;
  • wysoka temperatura ciała (powyżej 38,5 stopnia Celsjusza);
  • zaburzenia oddechowe;
  • trudności w połykaniu.

W takich przypadkach konieczne jest umówienie się z lekarzem, aby wykluczyć poważną chorobę. Najpierw należy skontaktować się z lekarzem rodzinnym, który w zależności od przyczyny może skierować pacjenta do otolaryngologa, specjalisty chorób zakaźnych, dentysty lub onkologa.

Diagnostyka: podstawowe metody

Początkowo lekarz przeprowadza badanie fizykalne i bada węzły chłonne w szyi. Badanie zwykle rozpoczyna się od przedniej części brody, przechodzi wzdłuż dolnej szczęki i kończy się na obojczyku. Lekarz następnie bada węzły chłonne w tylnej i bocznej części szyi i za uszami. Z reguły węzły chłonne do jednego centymetra w szyi są niedostrzegalne.

Jeśli lekarz ma wątpliwości, może pomóc USG. Ultradźwięki umożliwiają określenie dokładnej wielkości węzła chłonnego, jego kształtu i tekstury. Koszt ankiety rozpoczyna się od 700 rubli rosyjskich.

W przypadku wykrycia objawów ewentualnej złośliwej choroby węzła limfatycznego zaleca się pobranie próbki tkanki i przesłanie jej patologowi. Patolog może ocenić tkankę węzłów chłonnych pod mikroskopem i zidentyfikować złośliwe komórki. Koszt biopsji może się znacznie różnić: od 600 rubli rosyjskich do 2300.

Leczenie

Szybkie leczenie pomoże uniknąć powikłań choroby.

Jeśli węzły chłonne cierpią z powodu choroby wirusowej, specjalna terapia nie jest wymagana. Z reguły zapalenie węzłów chłonnych znika samoistnie, gdy tylko organizm poradzi sobie z infekcją. Czasami węzły chłonne pozostają bolesne i nieco powiększone przez dłuższy czas, ale większość objawów spontanicznie znika w ciągu kilku tygodni.

Częste przeziębienie może prowadzić do długotrwałej przebudowy tkanki łącznej węzłów chłonnych, dzięki czemu mogą one nieznacznie wzrosnąć przez długi czas.

Leczenie bolesnych węzłów chłonnych opiera się na przyczynie. Jedyną sytuacją, w której powinny być traktowane bezpośrednio, są choroby nowotworowe. Jeśli węzły chłonne są miejscem odkładania się guza (przerzuty), muszą zostać usunięte. Jeśli węzeł jest miejscem pierwotnego guza, wymagane jest również specjalne leczenie. W większości przypadków stosuje się chemioterapię i radioterapię oraz chirurgiczne usunięcie zdegenerowanej tkanki.